Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 stycznia 2016r. strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 10 grudnia 2015r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru), należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 9 stycznia 2016r.
Z uwagi na fakt, że upływ terminu następował w sobotę, dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym było złożenie skargi do dnia 11 stycznia 2016r. włącznie. Zgodnie bowiem z treścią art. 83 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 18 stycznia 2016r., co wynika ze stempla pocztowego (k. 5 akt sąd.), zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.