Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2017r. W. P. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o doręczenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2017r. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że nie doręczono mu zaskarżonej decyzji.
W dniu 22 stycznia 2018r. (data stempla pocztowego) W. P. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2017r.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 1 lutego 2018 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako wniesiony z uchybieniem 7-dniowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 - dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej skarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie istota problemu związanego z dopuszczalnością skargi wiąże się z ustaleniem daty skutecznego doręczenia przez organ zaskarżonej decyzji oraz zachowaniem przez skarżącego terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 201 – dalej O.p.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że zaskarżona decyzja została nadana na adres strony skarżącej, a następnie, jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych koperty przesyłka została dwukrotnie awizowana w dniach 21 i 29 sierpnia 2017r. W konsekwencji, należało uznać ją za doręczoną z upływem dnia 4 września 2017r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 października 2017r. Natomiast skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu w dniu 22 stycznia 2018r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.