Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 21 marca 2005 r., I SA/Bd 142/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 21 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi O. w B. w upadłości na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2004r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] 2004r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2001r.

Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Pismem z dnia 01 marca 2005r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi (wyciąg z rejestru sądowego) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 07 marca 2005r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 14 marca 2005r. W zakreślonym terminie doradca podatkowy nadesłał pełnomocnictwo szczególne udzielone przez Prezesa Zarządu Spółki E. L., jednakże ani w zakreślonym terminie, ani do chwili obecnej nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa przez osobę, która je podpisała. Powołane w piśmie z 14 marca 2005r sprawy innych skarg na przedmiotowe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, zawisłe przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym także nie zawierają w aktach sądowych dokumentu, którego żądał Sąd.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.