Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 142/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania.
Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. strona wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 05 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącą pismem z dnia 09 marca 2015 r. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni wniosku o skargę kasacyjną pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd jednocześnie pouczył skarżącą o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, warunkach formalnych, jakie powinna spełniać skarga kasacyjna oraz o możliwości złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismo zostało doręczone na adres wskazany przez skarżącą w dniu 12 marca 2015 r. Termin do uzupełnienia braków wniosku upływał z dniem 19 marca 2014 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braków wniosku o skargę kasacyjną w terminie, ani po jego upływie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Na podstawie powyższego przepisu Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej o skargę kasacyjną, wskazując jednocześnie konsekwencje wynikające z niewykonania wezwania w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponieważ z akt sprawy wynika, że strona nie uzupełniła braków przedmiotowego wniosku, Sad zobowiązany był pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. zarządził jak w sentencji.