Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 7 marca 2013 r., I SA/Bd 147/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 07 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki J. w B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania

Skład

Sędzia WSA Teresa Liwacz

Uzasadnienie

Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie dla niej w tej sprawie pełnomocnika – adwokata z urzędu.

Postanowieniem z dnia 30 maja 2012r. Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując w uzasadnieniu, że skarga w tej sprawie, podobnie jak w 91 innych sprawach wraz zawartym w niej wnioskiem o prawo pomocy, jest przejawem nadużycia prawa do sądu i prawa pomocy.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Następnie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Pismem z dnia 23 listopada 2012r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy.

W terminie ustawowym skarżąca nie uiściła wpisu, wobec czego postanowieniem z dnia 03 grudnia 2012r. Sąd odrzucił skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 05 grudnia 2012r. skarżąca została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwana dalej p.p.s.a. - wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (w niniejszej sprawie formularz PPF). Konsekwencje niezłożenia wniosku w takiej formie reguluje art. 257 p.p.s.a. stanowiący, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z przepisu tego wynika, że warunkiem rozpoznania merytorycznego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 05 grudnia 2012r. wezwano skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPPr) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Prawidłowego doręczenia wezwania skarżącej dokonano w dniu 24 grudnia 2012r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął, zatem z dniem 31 grudnia 2012r.

Strona złożyła osobiście w siedzibie Sądu wypełniony formularz PPF w dniu 03 stycznia 2013r. a więc po terminie zakreślonym w wezwaniu. Stosownie natomiast do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.