Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 stycznia 2021 r. E. M. zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy o udzielenie dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiebiorcy i małego przedsiębiorcy przyznawanej na podstawie art. 15 zze(4) ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842, dalej: "ustawa o COVID").
Pismem z dnia 13 stycznia 20021 r. organ poinformował skarżącą, że jej wniosek został rozpatrzony negatywnie, gdyż rodzaj jej przeważającej działalności gospodarczej według PKD wyklucza udzielenie dotacji.
W przesłanej do organu wiadomości elektronicznej (e-mail) z dnia 13 stycznia 2021r. skarżąca stwierdziła, że organ błędnie zweryfikował kod PKD prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. organ podtrzymywał swoje stanowisko co do braku podstaw prawnych do udzielenia dotacji. Wyjaśnił, że w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności gospodarczej według PKD może kierować się wyłącznie informacją zawartą w rejestrze REGON na dzień 30 września 2020 r.
Na odmowę przyznania dotacji zawartą w piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. strona wniosła skargę do tut. Sądu, twierdząc, że odmowa przyznania jej dotacji jest krzywdząca.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na cywilnoprawny charakter procedury przyznawania dotacji i w związku z tym niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sąd, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega zakresowi jego kontroli. W zakresie tym mieszczą się kategorie aktów lub czynności organów administracji publicznej wyraźnie wskazane w ustawie.
Podkreślenia wymaga, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w art. 1 stanowi, że normuje ona postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Przez działalność administracji publicznej, która podlega kognicji sądów administracyjnych rozumieć należy każdą sprawę, której przedmiotem jest stosunek administracyjnoprawny. Podstawową cechą stosunku administracyjnoprawnego jest to, że jedną z jego stron jest zawsze organ administracji państwowej wyposażony w uprawnienia władcze, czyli imperium. Drugim podmiotem stosunku administracyjnego jest zazwyczaj osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej czy inny organ administracyjny.
Treścią stosunku administracyjnoprawnego są wyznaczone prawem administracyjnym zachowania (nakazane, dozwolone i zakazane), stosownie do wynikających ze stosunku uprawnień i obowiązków. Wskazując na układ prawnej sytuacji pomiędzy podmiotami stosunku administracyjnoprawnego, najczęściej wskazuje się na brak ich równorzędności. Organ administracji w zasadzie sam określa prawa i obowiązki drugiej strony. Nie ma tu charakterystycznej dla prawa cywilnego, czy prawa pracy równorzędności podmiotów, występuje nadrzędność. Jest to podstawowy wyróżnik stosunku administracyjnoprawnego od klasycznie ujmowanego stosunku cywilnego.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Sądy administracyjne nie są władne do rozpoznawania innych spraw niż opisane powyżej, przy czym muszą to być sprawy, w których występują owe cechy stosunku administracyjnoprawnego. Sąd przy tym odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest informacja zawarta w piśmie Starosty T. z dnia [...]r. dotycząca odmowy przyznania dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy przyznawanej na podstawie art. 15 zze(4) ustawy o COVID. Z przepisu tego wynika, że dotacja jest udzielana na podstawie umowy o dotację na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy. W uregulowaniu tym brak jest przepisów nakazujących wydanie decyzji odmownych w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawodawca wyraźnie wskazuje na tryb cywilnoprawny, a nie administracyjny załatwienia sprawy. Nie ulega wątpliwości, że umowa jest formą regulacji stosunków w sferze cywilnoprawnej. Jeśli więc ustawodawca w akcie prawnym rangi ustawowej wprost wskazuje na umowę jako na formę prawną właściwą dla udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, oznacza to, że właśnie w tej – cywilnoprawnej sferze – ustawodawca chciał pozostawić sprawy, które w ten sposób uregulował (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 25 marca 2021r., sygn. akt I SA/Kr 295/21; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 5 marca 2021r., sygn. akt I SA/Bd 92/21).
W konsekwencji brak jest podstaw do twierdzenia, że sprawa zawarcia umowy między Starostą a mikroprzedsiebiorcą (skarżącą), której celem jest otrzymanie dotacji, ma charakter władczego rozstrzygnięcia organu administracji. Potwierdzają to też postanowienia umowy o udzielenie dotacji, z których wynika, że strony w sprawach nieuregulowanych zastrzegają stosowanie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny, a rozstrzyganie sporów, wobec braku polubownego załatwienia, poddają sądowi powszechnemu właściwemu dla urzędu pracy.
Z uwagi zatem na charakter przedmiotowej sprawy, brak jest podstaw do uznania, że należy ona do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.