Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 7 marca 2005 r., I SA/Bd 153/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 07 marca 2005r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz

Uzasadnienie

Pismem z dnia 24 stycznia 2005r. G. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2004r. Nr [...] wydaną dla B. Z. w sprawie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia. Podniósł, iż w tym samym stanie faktycznym organ podatkowy dla jednego podatnika jest przychylny i łamiąc zasadę obiektywizmu w postępowaniu pokierował sprawą w sposób niedopuszczalny. Budzi to nie tylko brak zaufania do organu, ale również poczucie krzywdy przez tworzenie wątpliwości co do faktycznych przesłanek odmiennych stanowisk.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Na podstawie art. 33 § 1 tej ustawy osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Stosownie do art. 20 w/w ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma powyższego tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna powyższego zakresie jej statutowej działalności, powyższego sprawach dotyczacyhc interesów prawnych innych osób, jeżeli brała powyższego niej udział powyższego postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powyższego wynika, że uprawnienie do wniesienia skargi posiada ten, kto ma interes prawny. Kryterium interesu prawnego wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę do sądu, a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożenia obowiązku. Istnieje on wówczas, gdy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego wywiedzie się dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki.

W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego dotyczy decyzji w przedmiocie ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia, ale wydanej dla innego podatnika. Skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, jak również w postępowaniu odwoławczym zakończonym decyzją z dnia [...] 2004r. Nr [...]. Wymieniona decyzja nie dotyczy praw i obowiązków G. B., lecz B. Z. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie skarżący nie ma interesu prawnego, aby skutecznie wnieść skargę do Sądu w zakresie tej decyzji. Okoliczność, iż w stosunku do innego podmiotu organ podatkowy wydał odmienne rozstrzygnięcie niż w sprawie skarżącego, nie oznacza, że G. B. ma prawo zaskarżyć decyzję dotyczącą tego podatnika. Podobnie, jak decyzję wydaną dla G. B. nie jest uprawniony skarżyć inny podatnik nie mający interesu prawnego. Wszelkie natomiast okoliczności, które zdaniem strony mają znaczenie dla ustalenia jej praw i obowiązków, mogą być podnoszone w ramach zaskarżenia decyzji wydanej dla skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji orzeczenia.