Uzasadnienie
I SA/Bd 166 /16
Decyzją z dnia [...] września 2015 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił M. O. T. Sp. z o.o. (skarżącej/spółce) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 2011 r. oraz wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, związanego z wystawieniem faktury VAT nr [...] z dnia [...].11.2011 r.
Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił fakt, że w badanych okresach rozliczeniowych spółka zawyżyła podatek naliczony o łączną kwotę 2.043.777,70 zł, wykazany na fakturach VAT wystawionych przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. sp. z o.o. oraz fakturze wystawionej przez A. S. T. Ltd, a także zawyżyła podatek należny o łączną kwotę 1.950.946 zł, z tytułu wystawienia faktury VAT na rzecz P. I. sp. z o.o. oraz faktury otrzymanej od A. S. T. Ltd, dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Przedmiotowe faktury zostały zakwestionowane przez organ pierwszej instancji, jako stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane oraz stwierdzające czynności, dla których miejscem opodatkowania dostawy towarów było terytorium innego państwa.
Wskutek wniesionego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2015r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięci organu I instancji. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg postępowania. Podał, że w okresach rozliczeniowych objętych zaskarżoną decyzją, spółka ujęła w rejestrach zakupu VAT i rozliczyła w deklaracjach dla podatku od towarów i usług faktury wystawione przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. sp. z o.o., tj. faktury z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 1.000.000,00 zł, podatek VAT 230.000,00 zł oraz z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 3.250.000,00 zł, podatek VAT 747.500,00 zł, na których jako przedmiot sprzedaży wskazano "wynagrodzenie za doprowadzenie do zawarcia kontraktu wg umowy". Kolejna faktura z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 400.000,00 zł, podatek VAT 92.000,00 zł w której przedmiot sprzedaży określono jako "olej rzepakowy".
Wskazano, że organ I instancji swoje ustalenia oparł m.in. na podstawie wyników postępowania kontrolnego w przedsiębiorstwie Budowlanym B. sp. z o.o. oraz dokumentów uzyskanych z Prokuratury Okręgowej we W. w sprawie sygn. Akt V Ds. [...].
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, iż faktury VAT wystawione przez spółkę B. na rzecz M. O. T. sp. z o.o. opisują czynności, które nie zostały dokonane w związku z czym nie mogły być podstawą obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego wykazanego na przedmiotowych fakturach.
Organ podał, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. w B. Przedsiębiorstwo Budowlane B. sp. z o.o.. - jako Konsultant, zawarło ze skarżącą spółką - jako Zamawiającym, umowę konsultacji handlowych i pośrednictwa handlowego. Przedmiotem umowy stanowiły czynności, których celem będzie skuteczne świadczenie usług doradztwa handlowego i usług pośrednictwa handlowego wraz z budowaniem marki Zamawiającego w sektorze paliw i biotechnologii w najlepszym interesie
Zamawiającego." Wynagrodzenie Konsultanta za świadczenie usług objętych przedmiotową umową nie zostało określone kwotowo, a jak wynika z zapisów umowy uzależnione było od poziomu wypełnienia obowiązków wynikających z umowy oraz stopnia wpływu wiedzy i doświadczenia konsultanta na poziom sprzedaży Zamawiającego. Zgodnie z ww. umową Przedsiębiorstwo B. w dniu [...] października 2011 r. wystawiło na rzecz Spółki fakturę Nr [...] na kwotę netto 1.000.000,00 zł, VAT 230.000,00 zł. Przedmiot transakcji określono jako "Wynagrodzenie za doprowadzenie do zawarcia kontraktu wg umowy". Po dwukrotnym wezwaniu do zapłaty należności wynikającej z ww. faktury, zawarto porozumienia potwierdzające istnienie zobowiązania po stronie M. O. T. oraz ustalono harmonogram spłat. W dniach 27 i [...] czerwca 2012 r. Spółka dokonała częściowej spłaty należności w łącznej kwocie 18.000,00 zł.
Wskazano, że Sąd Okręgowy w B. w dniu [...] marca 2013 r. wydał nakaz zapłaty przez Spółkę pozostałej kwoty wynikającej z faktury [...], tj. 1.212.000,00 zł. wraz z należnymi odsetkami. Skarżąca w złożonych pismem z dnia [...] marca 2013 r. zarzutach do nakazu zapłaty wskazała, iż umowa na podstawie której wystawiono sporną fakturę została zawarta dla pozoru, a spełnienie określonych w niej świadczeń nie było rzeczywistym zamiarem stron. Prezes Zarządu skarżącej spółki R. P. podkreślił ponadto, iż pozorne zawarcie umowy z Przedsiębiorstwem Budowlanym B. miało na celu obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz podatkiem od towarów i usług, a ww. Przedsiębiorstwo nie świadczyło na rzecz M. O. T. żadnych usług wynikających z umowy z dnia [...] sierpnia 2011 r. Przesłuchany w dniu [...] lipca 2013 r. w charakterze świadka, w ramach postępowania w spółce B., R. P. potwierdził zawarte w zarzutach do nakazu zapłaty oświadczenia o pozorności umowy z ww. podmiotem.
Pismem z dnia [...] maja 2014 r., organ I instancji wezwał spółkę do udzielenia wyjaśnień oraz przedłożenia stosownych dokumentów dotyczących wystawionej przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. faktury VAT z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...]. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Prezes Zarządu Spółki R. P. oświadczył, że nie zajmował się sprzedażą oleju rzepakowego, nie posiada wiedzy na temat transportu i płatności z tytułu przedmiotowej faktury. Nie przedłożył żadnej dokumentacji wskazując, iż tą sprawą zajmował się R. R.. Organ wskazał przy tym, że z zeznań złożonych zarówno przez R. P., jak i R. R. w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową we W. wynika, że faktury wystawione przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. były fikcyjne. W ten sposób, jak zeznał R. R. w trakcie przesłuchania w dniu [...] listopada 2013 r., w ramach działalności firm P. I. i M. O. T. zawyżano koszty i unikano płacenia podatków.
Organ odwoławczy podkreślił, że w złożonym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, spółka nie przedstawiła żadnych zarzutów podważających prawidłowości ustaleń w zakresie jej rzekomych transakcji z firmą B..
W dalszej części uzasadnienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w listopadzie 2011 r. skarżąca wykazała w rejestrach zakupu i sprzedaży prowadzonych dla potrzeb podatku VAT oraz rozliczyła w deklaracji dla podatku od towarów i usług za ten miesiąc, podatek naliczony w kwocie 974.287,70 zł, wynikający z faktury z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...], wystawionej przez A. S. T. Ltd. Przedmiotem tej transakcji były estry metylowe, które Spółka na podstawie faktury z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] sprzedała na rzecz P. I. sp. z o.o., wykazując z tego tytułu należny podatek VAT w kwocie 976.658,23 zł.
Organ pierwszej instancji wykazał, iż Spółka M. O. T. nie miała prawa do uznania zakupu od A. S. T. Ltd. jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz do wystawienia na rzecz P. I. faktury z wykazanym podatkiem VAT należnym, bowiem transakcje te powinny zostać opodatkowane w kraju, w którym towar opisany na fakturach znajdował się w momencie rozpoczęcia transportu do nabywcy, tj. w Niemczech.
Zdaniem organu przedmiotowa transakcja miała charakter łańcuchowy i charakteryzowała się tym, że kilka podmiotów dokonało sprzedaży tego samego towaru, przy czym towar ten został wydany przez pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy. Wskazano, że w listopadzie 2011 r. niemiecka firma B. O. M. GmbH dokonała sprzedaży estrów metylowych na rzecz brytyjskiej firmy A. S. T. ltd. Następnie podmiot ten sprzedał ten sam towar Spółce M. O. T., która wystawiła fakturę dokumentującą dostawę estrów metylowych na rzecz Spółki P. I..
Natomiast ostatecznym odbiorcą była Grupa L. S.A., która nabyła towar na podstawie faktury z dnia [...] listopada 2011 r., Nr L.- 01111/2011, w przeliczeniu na kwotę netto 4.252.192,30 zł., podatek VAT 978.004,22 zł. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż zleceniodawcą i ponoszącym koszty transportu towaru z firmy B. O. M. w N. do składu podatkowego, firmy W. sp. z o.o. we W. była Spółka Grupa L.. Potwierdzają to faktury za usługi transportowe wystawione przez Spółkę L. KOLEJ na rzecz Grupy L. S.A., kolejowe listy przewozowe CIM, a także wyjaśnienia ostatecznego odbiorcy oraz R. P. z dnia [...] lipca 2014 r., zastrzeżenia do protokołu badania ksiąg i przedstawiciela A. S. T. - A. S..
Zdaniem organu z treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (art. 7 ust. 8, art. 22 ust. 1-3) wynika jednoznacznie, iż przyporządkowanie transportu bądź wysyłki towarów konkretnej dostawie w łańcuchu dostaw decyduje o miejscu opodatkowania tych dostaw. Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich należy odrębnie ustalić miejsce dokonania dostawy. Wskazano, że organ I instancji dokonał szczegółowej analizy przebiegu transakcji łańcuchowej występującej przy nabyciu przez Spółkę M. O. T. estrów metylowych, pomiędzy poszczególnymi podmiotami biorącymi udział w tej transakcji. W rezultacie przyporządkował transport konkretnej dostawie, co umożliwiło określenie miejsca opodatkowania innych dostaw dokonanych w ramach tej transakcji.
Dyrektor Izby Skarbowej zgodził się z organem I instancji, że za dostawę, której należy przyporządkować transport - "dostawę ruchomą", opodatkowaną w kraju rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy, należy uznać dostawę towarów pomiędzy P. I. a finalnym polskim nabywcą Grupą L., dla którego zakup będzie wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, opodatkowanym w Polsce. Natomiast dostawy towarów pomiędzy B. O. M. GmbH a A. S. T. Ltd., pomiędzy A. S. T. Ltd. a M. O. T. oraz pomiędzy M. O. T. a P. I., poprzedzające wysyłkę lub transport towarów należy uznać za "dostawy nieruchome", które uznaje się za dokonane w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu, a zatem podlegające opodatkowaniu w Niemczech, jako kraju rozpoczęcia transportu do nabywcy, co wynika z przepisu art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem dokonane przez Spółkę nabycie towarów, jako transakcja poprzedzająca transport podlega opodatkowaniu w Niemczech, tj. w kraju rozpoczęcia transportu.
W konsekwencji Spółka M. O. T. nabywając estry metylowe od A. S. T. Ltd. na podstawie faktury z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] nie dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, zatem w deklaracji dla podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. bezpodstawnie rozliczyła transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jak również podatek należny z tytułu wystawienia na rzecz P. I. faktury VAT z dnia [...] listopada 2011, Nr [...].
Jednocześnie z uwagi na fakt, iż ww. faktura VAT wystawiona dla P. I. Sp. z o.o. została wprowadzona do obrotu, co zrodziło realne ryzyko uszczuplenia należności na rzecz Skarbu Państwa, do przedmiotowej faktury zastosowanie ma art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Organ odwoławczy, ustosunkowując się do zawartego w treści odwołania zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 108 ustawy o VAT, uznał go za niezasadny. Wskazano, że uzasadniając stawiany zarzut spółka podniosła, iż księgi podatkowe prowadzone były rzetelnie, a zdarzenia gospodarcze stwierdzające kupno-sprzedaż estrów metylowych na podstawie faktur z listopada 2011r. miały faktycznie miejsce. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż ustalenia organu pierwszej instancji zawarte w treści zaskarżonej decyzji nie prowadzą do wniosku o fikcyjnym charakterze transakcji kupna-sprzedaży estrów metylowych udokumentowanych zakwestionowanymi przez organ pierwszej instancji fakturami VAT. Powodem odmowy prawa do rozliczenia podatku VAT wynikającego z przedmiotowych faktur było niewłaściwe ustalenie miejsca opodatkowania transakcji, nie zaś uznanie ich za nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Jednocześnie organ odwoławczy nie zgodził się z zawartą w odwołaniu argumentacją, świadczącą o rzetelnym prowadzeniu ksiąg podatkowych, bowiem jak wynika z akt sprawy w badanych okresach rozliczeniowych spółka ujęła w rejestrach zakupu i sprzedaży podatek wynikający z faktur stwierdzających czynności, które nie zostały dokonane oraz czynności niepodlegające opodatkowaniu. W konsekwencji zawyżono podatek naliczony oraz podatek należny, zatem jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji, powołując obowiązujące w tym przedmiocie przepisy prawa, księgi podatkowe Spółki M. O. T. za październik i listopad 2011 r. prowadzone były w sposób nierzetelny i wadliwy.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem strony stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej zawarte w zaskarżonej decyzji w przedmiocie wykazanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa i w stanie faktycznym. Skarżąca zaznacza, iż rzetelnie prowadziła księgi podatkowe ujmując w rejestrach zakupu i sprzedaży za badane okresy rozliczeniowe podatek z faktur stwierdzających zdarzenia gospodarcze, które rzeczywiście miały miejsce. Z uwagi na powyższe, zdaniem skarżącej nie doszło do zawyżenia podatku naliczonego i należnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014, poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem.
Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem, stwierdzić należy, że wydana decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przedmiotem sporu jest kwestia czy organy zasadnie uznały, że w badanych okresach rozliczeniowych skarżąca zawyżyła podatek naliczony o kwotę 2.043.777,70 zł. wykazany na fakturach VAT wystawionych przez Przedsiębiorstwo B. sp. z o.o. oraz fakturze wystawionej przez firmę A. S. T. Ltd., a także czy zasadnie uznano, że skarżąca spółka zawyżyła podatek należny o kwotę 1.950.946 zł. z tytułu wystawienia faktury VAT na rzecz firmy P. I. sp. z o.o. oraz faktury otrzymanej od A. S. T. Ltd., dokumentującej nabycie towarów.
Zdaniem organów ww. faktury dokumentowały czynności, które nie zostały dokonane oraz czynności, dla których miejscem opodatkowania dostawy towarów był inny kraj, niż Polska.
Z takim stanowiskiem należy się zgodzić. Organ uznał, że faktura z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 1.000.000,00 zł, podatek VAT 230.000,00 zł oraz z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 3.250.000,00 zł, podatek VAT 747.500,00 zł, na których jako przedmiot sprzedaży wskazano "wynagrodzenie za doprowadzenie do zawarcia kontraktu wg umowy" potwierdzała czynności nie dokonane. Organ do akt sprawy załączył kopie dokumentów, zgromadzonych w trakcie postępowania kontrolnego w ww. przedsiębiorstwie B. oraz kopie dokumentów uzyskanych z Prokuratury Okręgowej we W. w sprawie o sygn. akt V Ds. [...], z których wynikało, że skarżąca zawarła z B. umowę o pośrednictwo handlowe / doradztwo handlowe wraz z budowaniem marki w sektorze paliw i biotechnologii. Wynagrodzenie konsultanta nie zostało określone kwotowo, a uzależnione było od wyników. Konsultant wystawił fakturę nr [...] na kwotę netto 1.000.000,00 zł netto VAT 230.000 zł. oraz z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] na kwotę netto 3.250.000,00 zł, podatek VAT 747.500,00 zł, na których jako przedmiot sprzedaży wskazano "wynagrodzenie za doprowadzenie do zawarcia kontraktu wg umowy".
Po dwukrotnym wezwaniu do zapłaty należności wynikającej z ww. faktury, zawarto porozumienia potwierdzające istnienie zobowiązania po stronie M. O. T. oraz ustalono harmonogram spłat. W dniach 27 i [...] czerwca 2012 r. Spółka dokonała częściowej spłaty należności w łącznej kwocie 18.000,00 zł. Wskazano, że Sąd Okręgowy w B. w dniu [...] marca 2013 r. wydał nakaz zapłaty przez Spółkę pozostałej kwoty wynikającej z faktury [...], tj. 1.212.000,00 zł. wraz z należnymi odsetkami. Skarżąca w zarzutach złożonych pismem z dnia [...] marca 2013 r. do nakazu zapłaty wskazała, iż umowa, na podstawie której, wystawiono sporną fakturę została zawarta dla pozoru, a spełnienie określonych w niej świadczeń - nie było rzeczywistym zamiarem stron. Prezes Zarządu skarżącej spółki R. P. podkreślił ponadto, iż pozorne zawarcie umowy z Przedsiębiorstwem Budowlanym B. miało na celu obniżenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz podatkiem od towarów i usług, a ww. Przedsiębiorstwo nie świadczyło na rzecz M. O. T. żadnych usług wynikających z umowy z dnia [...] sierpnia 2011 r.
Przesłuchany w dniu [...] lipca 2013 r. w charakterze świadka, w ramach postępowania w spółce B., R. P. potwierdził zawarte w zarzutach do nakazu zapłaty oświadczenia o pozorności umowy z ww. podmiotem.
P. z dnia [...] maja 2014 r., organ I instancji wezwał spółkę do udzielenia wyjaśnień oraz przedłożenia stosownych dokumentów dotyczących wystawionej przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. faktury VAT z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...]. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Prezes Zarządu Spółki R. P. oświadczył, że nie zajmował się sprzedażą oleju rzepakowego, nie posiada wiedzy na temat transportu i płatności z tytułu przedmiotowej faktury. Nie przedłożył żadnej dokumentacji wskazując, iż tą sprawą zajmował się R. R..
Organ wskazał przy tym, że z zeznań złożonych zarówno przez R. P., jak i R. R. w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową we W. wynika, że faktury wystawione przez Przedsiębiorstwo Budowlane B. były fikcyjne. W ten sposób, jak zeznał R. R. w trakcie przesłuchania w dniu [...] listopada 2013 r., w ramach działalności firm
P. I. i M. O. T. zawyżano koszty i unikano płacenia podatków.
Wyżej wskazane okoliczności, dowody zebrane w sprawie potwierdzają, że faktury te, którymi posługiwała się skarżąca nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Zatem organy zasadnie odmówiły skarżącej prawa do odliczeń stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a i zastosowały art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Na uwagę zasługuje fakt, że skarżąca nie przedstawiła tu żadnych zarzutów w stosunku do transakcji z B.. Strona rozliczyła te transakcje w listopadzie 2011r., wykazała je w rejestrach zakupu i sprzedaży prowadzonych dla ww. podatku rozliczając podatek w kwocie 974.287,70 zł. wynikający z faktury z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] wystawionej przez A. S. T. Ltd. Przedmiotem tej transakcji były estry metylowe, które strona następnie sprzedała firmie P. I. faktura z [...] listopada 2011 r. tego samego dnia nr [...] wykazując z tego tytułu podatek należny VAT w kwocie 976.658,23 zł.
Zdaniem organu strona nie miała prawa do uznania zakupu od A. S. T. Ltd. jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz do wystawienia na rzecz P. I. faktury z wykazanym podatkiem należnym VAT bowiem transakcje te powinny zostać opodatkowane w kraju, w którym towar się znajdował w momencie rozpoczęcia transportu tj. w Niemczech, co wynika z przepisu art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Organy uznały, że transakcja ta miała charakter łańcuchowy i charakteryzowała się tym, że kilka podmiotów dokonało sprzedaży tego samego towaru, a towar ten został wydany przez pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw bezpośrednio ostatniemu nabywcy. Ustalono, że niemiecka firma B. O. M. GmbH dokonała sprzedaży estrów metylowych na rzecz angielskiej firmy A. S. T. Ltd. GmbH.
Następnie A. S. T. Ltd. dokonała sprzedaży ww. towaru skarżącej, a skarżąca kolejno firmie P. I.. Ostatecznym odbiorcą była GRUPA L. SA, na podstawie faktury z [...] listopada 2011 r. Nr L. – 01/11/2011. na kwotę w przeliczeniu 4.252.192,30 zł. podatek VAT 978.004,22 zł. Potwierdziły ten fakt faktury za usługi transportowe L. KOLEJ na rzecz GRUPY L. SA, kolejowe listy przewozowe CIM i wyjaśnienia ostatecznego odbiorcy.
W tej sytuacji organ przywołał art. 7 ust.8 oraz art. 22 ust. 1 – 3 ustawy o VAT. Organy zdaniem Sądu zasadnie uznały, że skarżąca spółka wystawiając fakturę VAT dla P. I. i wprowadzając ją do obrotu nie posiadała takiego prawa i zgodnie z art. 108 ust. 1 cyt. ustawy organ zasadnie zastosował ten przepis, gdyż istniało realne ryzyko uszczuplenia należności na rzecz Skarbu Państwa, gdyż adresat tej faktury może uznać że wykazany w niej podatek, podlega jako podatek naliczony do odliczenia od podatku należnego. Powodem takiej reakcji organu nie była fikcyjność tej transakcji, a niewłaściwe ustalenie miejsca opodatkowania transakcji.
Zdaniem Sądu, skoro stan faktyczny wyraźnie wskazuje, że księgi podatkowe były prowadzone nierzetelnie i wadliwie, to nie może się ostać przeciwna argumentacja strony, ponieważ wykazano w nich transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca.
Zarzuty skargi zostały nie uwzględnione zwłaszcza, że nie zostały bliżej skonkretyzowane co do przepisów, które zdaniem strony, zostały naruszone.
Mając powyższe na względzie, Sąd skargę na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.
E. Kruppik – Świetlicka J. Szulc U. Wiśniewska