Uzasadnienie
Wraz ze skargą na wskazane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy M.K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając żądanie podniósł, iż obecnie nie pracuje, utrzymując się z renty w kwocie 631 zł brutto. Dochód czteroosobowego gospodarstwa, w którym pozostaje (w tym córki 22 i 16 lat), uwzględniając wysokość renty przyznanej żonie, sprowadza się do 1267 zł. Jako majątek wskazał mieszkanie. W punkcie 6 formularza PPF oświadczył, iż ponosi wydatki związane z jego utrzymaniem sprowadzające się do 665,66 zł. Zaznaczył, iż żona korzysta z pomocy społecznej w formie dożywiania.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Kierując sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego należy liczyć się z ponoszeniem kosztów. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a ".
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, iż rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. A zatem brak dowiedzenia powoduje odmowę uwzględnienia wniosku.
Zainteresowany w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 kwietnia 2008 r. ograniczył się jedynie do udokumentowania wysokości dochodu z tytułu renty. Zauważyć należy, iż nie przedłożył aktualnych dokumentów potwierdzających wysokość dochodów uzyskiwanych przez osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, zaświadczenia o wsparciu udzielonym z opieki społecznej oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres 3 miesięcy. Warto zaznaczyć, iż wezwanie takie de facto stanowiło swoistą podpowiedź, za pomocą jakich dokumentów wnioskująca strona winna wykazać istnienie przesłanki warunkującej skorzystanie w wyjątkowej instytucji procesowej, jaką jest niewątpliwie przyznanie prawa pomocy. Brak wskazanych precyzyjnie w wezwaniu dokumentów źródłowych pozwalających na zestawienie wysokości dochodów oraz ponoszonych kosztów utrzymania uniemożliwia obiektywną i wolną od wątpliwości ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej ubiegającego się o zwolnienie od kosztów.
Skoro zaś w przedmiocie prawa pomocy nie można rozstrzygać na zasadzie dowolności i przypuszczeń, konsekwencją jest odmowa jego przyznania.
W świetle poczynionych powyżej uwag, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.