Uzasadnienie
Skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, którego miesięczny łączny dochód wynosi [...] zł (wynagrodzenie za pracę skarżącego [...] zł oraz renta żony [...] zł). Jednocześnie skarżący oświadczył, że jego wynagrodzenie za pracę jest w połowie zajęte przez komornika. Skarżący wskazał również, że jego żona jest współwłaścicielką mieszkania położonego w C. - udział 1/6. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz wierzytelności. Posiada samochód [...] rocznik 2009. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki skarżący podał: kredyty [...] zł obecnie niepłacone; czynsz [...] zł; energia elektryczna [...] zł; ogrzewanie [...] zł; Internet i telefon [...] zł; lekarstwa i leczenie [...] zł; woda i kanalizacja [...] zł; gaz [...] zł; ubezpieczenie samochodu [...] zł; dojazd do pracy [...] zł; wydatki na wyżywienie [...] zł.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: czynsz najmu i opłat eksploatacyjnych; rozliczenie zużycia wody; fakturę za energię elektryczną; wyciągi z rachunków bankowych; kartę wynagrodzenia; zeznania podatkowe za lata 2015-2016; umowę najmu lokalu mieszkalnego; postanowienie o podjęciu postępowania egzekucyjnego.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwana p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Dochód gospodarstwa domowego stanowi świadczenie rentowe żony wnioskodawcy które jest wypłacane w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie za pracę skarżącego które po potrąceniach jest wypłacane w kwocie [...]zł. Po odliczeniu kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania [...] zł (czynsz najmu, ogrzewanie, wywóz śmieci, antena) do dyspozycji skarżącego oraz jego żony pozostaje kwota [...]zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę [...]zł. Ponadto jak wynika z oświadczeń skarżącego posiada liczne zobowiązania względem banków, których obecnie nie spłaca. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności oraz papierów wartościowych. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.