Uzasadnienie
Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 3.170 zł skarżący przedłożył urzędowy formularz PPF. Z treści druku wynika, że wnioskujący nie posiada żadnego majątku oraz przychodów, a jedynym źródłem utrzymania trzyosobowego gospodarstwa domowego, w którym pozostaje, jest dochód uzyskiwany przez żonę z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynoszący 1.400 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w tym zakresie następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści zwrotu " wykaże" wynika, że ciężar dowodu spoczywa na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy.
Nadto przesłanką zwolnienia od kosztów sądowych nie jest brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych (oszczędności) na ich opłacenie, ale niemożność ich wygospodarowania z uzyskanych przychodów i posiadanego majątku, z uwagi na to, że całość zużywana jest na niezbędne utrzymanie strony postępowania i jej rodziny, z których nie można zrezygnować lub czasowo ograniczyć, bowiem są one nieodzowne.
Ustalenie faktów mających pierwszorzędne znaczenie dla sprawy przyznania pomocy prawnej odbywa się na podstawie oświadczeń zawartych w druku PPF, a w razie pojawienia się wątpliwości, co do przedstawianych w nim danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, na podstawie art. 255 p.p.s.a. należy zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów źródłowych.
Referendarz sądowy, w następstwie analizy oświadczeń zawartych w formularzu PPF uznał, iż wzbudza uzasadnione wątpliwości to, że trzyosobowa rodzina jest w stanie utrzymać się mając miesięcznie do swojej dyspozycji dochód w kwocie 1.400 zł brutto.
Dlatego też wezwano zainteresowanego do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów wymienionych w zarządzeniu z 07 kwietnia 2011 r., lecz skarżący nie ustosunkował się do żadnej kwestii w nim podniesionej.
W szczególności nie podał, gdzie zamieszkuje oraz w jaki sposób reguluje wydatki związane ze swoim koniecznym utrzymaniem, skoro nie zarabia i nie poszukuje wsparcia ze strony opieki społecznej, chociaż spełnia kryteria do jej przyznania.
Przywołane wątpliwości potęgują informacje wynikające ze znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu o stanie majątkowym. Z niego wynika, że skarżący zamieszkuje w wynajętym domu o powierzchni 250 m², ponosząc koszty utrzymania wynoszące przynajmniej 2.500 zł miesięcznie oraz prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania usług budowlanych pod firmą "E" Spółka z o.o.
W konsekwencji wnioskujący nie zaprezentował swojej sytuacji majątkowej w sposób wyczerpujący i logiczny. Wszakże dopiero porównanie dochodów z wysokością ciążących na stronie obowiązków pozwala na ustalenie, czy opłacenie nawet części kosztów sądowych nie pozwoli zaspokoić podstawowych potrzeb życia codziennego. Skarżący zatem nie wykazał, że spełnia przesłanki do zastosowania przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z powyższych względów, w oparciu o wskazane wyżej przepisy oraz art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.