Uzasadnienie
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. przedłużył G. B. (dalej także: Skarżąca, Spółka) termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2019 r. zadeklarowanej przez Skarżącą w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 w wysokości [...] zł, w terminie 60 dni – do dnia [...] lutego 2020 r. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B..
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. ponownie przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług za wrzesień 2019 r. w wysokości [...] zł do dnia [...] kwietnia 2020 r.
Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej zapoznał się z ustaleniami dokonanymi w ramach przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji czynności sprawdzających za poprzednie okresy rozliczeniowe, tj. za styczeń i luty 2019 r., które ujawniły powiązania osobowe i kapitałowe pomiędzy G. B., a jej kontrahentem B. Sp. z o.o. w W.. Analiza powiązań pomiędzy wskazanymi Spółkami przeprowadzona na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) oraz Centralnym Rejestrze Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatkowej (CRP KEP) dowiodła, że jedynym wspólnikiem G. P. Sp. z o.o. jest M. B. posiadająca pakiet całościowy 120 udziałów o łącznej wartości [...] zł. M. B. jest również wspólnikiem w B. Sp. z o.o. i od [...] stycznia 2017 r. posiada 91 udziałów o łącznej wartości [...] zł przy wysokości kapitału zakładowego w wysokości [...] zł. M. B. była również do dnia [...] sierpnia 2019 r. Prezesem Zarządu B. Sp. z o.o., a obecnie funkcję Prezesa Zarządu pełni A. B..
W dniu [...] stycznia 2019 r. G. P. Sp. z o.o. zawarła z B. Sp. z o.o. umowę o współpracy, której przedmiotem mają być usługi niematerialne:
- ustalenie zasad współpracy G. P. Sp. z o.o. a B. Sp. z o.o. w zakresie mających charakter ciągły usług polegających na obsłudze klientów,
- w ramach prowadzonej działalności G. P. Sp. z o.o. zobowiązuje się umożliwić korzystanie przez B. Sp. z o.o. z Aplikacji Infrastruktury G. P. Sp. z o.o. na zasadach określonych w umowie,
- B. Sp. z o.o. zobowiązuje się do prowadzenia trwałych działań marketingowych służących budowaniu wiedzy o potrzebach klientów oraz podtrzymywaniu dobrych relacji z nimi.
G. P. Sp. z o.o. jest zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców od [...] października 2015 r., jednak do stycznia 2019 r. nie wykazywała dużych obrotów (w 2017 r. nie wykazano żadnych obrotów, a w 2018 r. wykazano dostawę na terenie kraju w wysokości [...] zł). Dopiero po podpisaniu umowy o współpracy z powiązaną kapitałowo i osobowo B. Sp. z o.o., G. P. Sp. z o.o. zaczęła wykazywać obroty. Od stycznia 2019 r. składa deklaracje podatkowe VAT-7, w których wykazuje nadwyżki podatku naliczonego nad należnym rozliczając je jako kwoty do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
G. P. Sp. z o.o. w złożonych deklaracjach podatkowych VAT-7:
- za styczeń 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za luty 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za marzec 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za kwiecień 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za maj 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za czerwiec 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za lipiec 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za sierpień 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za wrzesień 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- za października 2019 r. wystąpiła o zwrot w kwocie [...]zł oraz wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł.
Zwroty podatku od towarów i usług za okres od stycznia do kwietnia 2019 r. zostały przez organ pierwszej instancji zweryfikowane w formie czynności sprawdzających, o których mowa w art. 272 Ordynacji podatkowej.
W związku z dokonanymi ustaleniami, po złożeniu przez G. P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. deklaracji VAT-7 za maj 2019 r., w której wykazała kwotę do zwrotu w wysokości [...] zł, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli celno-skarbowej w zakresie rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2019 r. Kontrola została wszczęta w dniu [...] lipca 2019 r., a jej zakres rozszerzono na okres od stycznia 2019 r. do maja 2019 r.
W dniu [...] października 2019 r. G. P. złożyła deklarację podatkową VAT-7 za wrzesień 2019 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł oraz kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości [...] zł, w terminie 60 dni oraz kwotę [...]zł, przeniesioną z deklaracji podatkowej VAT-7 za sierpień 2019 r., której weryfikacja objęta jest prowadzoną kontrolą podatkową.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w czasie weryfikacji zwrotu prowadzonej przez organ pierwszej instancji w formie kontroli podatkowej na podstawie przepisów działu VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.
z 2019 r. poz. 2174 ze zm.), w tym weryfikacji kwoty nadwyżki przeniesionej z deklaracji podatkowej VAT-7, a weryfikacja kwot nadwyżki przenoszonej w deklaracjach podatkowych VAT-7 jest objęta kontrolą celno-skarbową prowadzoną na podstawie przepisów działu V rozdział 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508 ze zm.) przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T.. W ocenie Dyrektora, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. nie mógł zatem dokonać zwrotu pozostałej kwoty podatku. Na tym etapie postępowania w związku ze zbliżającym się terminem zwrotu podatku za wrzesień 2019 r. koniecznym było wydanie zaskarżonego postanowienia, w którym powiadomiono G. P. Sp. z o.o. o przedłużeniu terminu zwrotu z jednoczesnym wskazaniem nowego terminu.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w dniu [...] października 2019 r. dokonał na rzecz G. P. Sp. z o. o. z siedzibą w B. zwrotu kwoty [...]zł, stanowiącej część nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracji podatkowej VAT-7 za wrzesień 2019 r. Do zwrotu pozostała zatem kwota [...]zł.
W związku z powyższym, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ pierwszej instancji uprawdopodobnił zaistnienie przesłanki określonej w art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obligującej do przedłużenia terminu zwrotu podatku. Zarzut naruszenia tego przepisu uznać należy za nieuzasadniony.
Za chybiony organ uznał zarzut naruszenia art. 274b Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał, że doprecyzowaniem tego przepisu jest art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Zatem termin zwrotu może zostać przedłużony do dnia zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu. Jeżeli weryfikacja prowadzona jest w formie czynności sprawdzających, to zwrot może tak jak wskazuje pełnomocnik nastąpić wraz z jej zakończeniem. W przedmiotowej sprawie weryfikacja prowadzona jest jednak w formie kontroli podatkowej, zatem termin zwrotu jest uzależniony od zakończenia kontroli. Zatem dopiero wynik kontroli wykaże, czy zwrot jest należny, jego dokonanie jest więc nierozłącznie związane z zakończeniem weryfikacji.
W skardze do tut. Sądu skarżąca Spółka wniosła o:
- uchylenie przedmiotowego postanowienia i dokonanie zwrotu podatku na rzecz strony,
- uchylenie postanowień Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2020 r. w całości,
- uchylenie poprzedzającego postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł do dnia [...] kwietnia 2020 r.,
- nakazanie organowi podatkowemu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł wraz z należnymi odsetkami na rachunek bankowy Podatnika, w terminie 7 dni od dnia wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- art. 274b Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie,
- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
- art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
- art. 210 § 4 w zw. z art. 217 oraz 219 Ordynacji podatkowej, poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego i arbitralność wydanego rozstrzygnięcia, a także brak wskazania konkretnych przyczyn, rzeczywiście uzasadniających odmowę dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym;
- niezastosowanie przepisów wspólnotowych w zakresie prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego, tj. art. 167, art. 168 lit. a, art. 178 lit. a dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej;
- art. 87 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie,
- art. 87 ust. 1 ust. 6 w zw. z art 86 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego błędne zastosowanie, a tym samym przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, poprzez niewykazanie, że w przedmiotowych sprawach zaszła przesłanka, o której mowa w tym przepisie, tj. zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania;
- art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez jego niezastosowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że narusza ono prawo w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.
Ocenie Sądu poddane zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2020 r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł do dnia [...] kwietnia 2020 r.
Spór w sprawie dotyczy tego, czy organy podatkowe zasadnie uznały, iż zaszły przesłanki pozwalające organowi na ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego przez Skarżącą w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł.
Sąd zauważa, że zarówno w postanowieniach dotyczących pierwszego przedłużenia terminu, jak też obecnie, organy powołują się na te same okoliczności, tj. powiązania osobowe i kapitałowe G. P. Sp. z o.o. z jej kontrahentem tj. z B. S.. z o.o. w W.. Te okoliczności zdaniem organów wskazują na konieczność weryfikacji zasadności zwrotu.
Sąd nie kwestionuje prawa organów do przedłużenia terminu zwrotu VAT wynikającego z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.) – dalej: "u.p.t.u.". W myśl tego przepisu w sytuacji, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego.
Zatem kluczową kwestią w sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy w niniejszej sprawie, w okolicznościach wskazywanych przez organ w zaskarżonym postanowieniu, można stwierdzić, że zaistniała konieczność dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu, co uzasadniałoby ponowne przedłużenie terminu zwrotu.
Sąd zwraca uwagę, że znakomita większość kwoty wykazanej do zwrotu w deklaracji za wrzesień 2019 r. (tj. [...] zł) została już podatnikowi zwrócona, mimo że pierwotnie organ także co do niej przedłużył termin zwrotu powołując się na konieczność dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu w toku prowadzonych procedur kontrolnych. Powstaje zatem pytanie, jakie względy przemawiają za tym, aby co do mniejszej części kwoty zwrotu ([...] zł) termin zwrotu ponownie został przedłużony – o kolejne 60 dni.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ podaje, że [...] października 2019 r. G. P. złożyła deklarację podatkową VAT-7 za wrzesień 2019 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł oraz kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości [...] zł, w terminie 60 dni oraz kwotę [...]zł do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
Postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie przedłużenia terminu zwrotu (o dalsze 60 dni) zostało jednak wydane w momencie, gdy mimo prowadzenia wskazywanych przez organ procedur (kontrola celno-skarbowa oraz postępowanie kontrolne) podatnikowi zwrócono znakomitą większość kwoty zwrotu co do której – jak twierdzi organ – prowadzona jest weryfikacja. Postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie przedłużenia terminu zwrotu o dalsze 60 dni zostało bowiem wydane [...] stycznia 2020 r., podczas gdy już wcześniej, tj. [...] grudnia 2019 r., organ (jak podano w zaskarżonym postanowieniu) zwrócił podatnikowi [...] zł, a do zwrotu pozostała kwota [...]zł.
Skoro organ dokonał zwrotu większości kwoty – Sąd wnioskuje, że co do zwróconej kwoty [...]zł wątpliwości organów zostały rozwiane i odpadła przesłanka z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., a zatem – zasadność zwrotu co do zwróconej kwoty nie wymagała już dodatkowej weryfikacji, mimo że formalnie procedury kontrolne trwają, są w toku. Organ w zaskarżonym postanowieniu nie wskazuje jednak w żadnej mierze na to, dlaczego w takim razie zasadność zwrotu co do pozostałej, tj. niezwróconej części kwoty zwrotu, tj. [...] zł, nadal wymaga dodatkowej weryfikacji.
Organ do kwestii tej odnosi się tylko jednym lakonicznym stwierdzeniem, a mianowicie wskazuje, że skoro w stosunku do podatnika nadal toczy się kontrola celno-skarbowa oraz kontrola podatkowa – to Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. nie mógł zatem dokonać zwrotu pozostałej kwoty podatku.
Organ wskazuje, że weryfikacja zwrotu za wrzesień 2019 r. prowadzona jest przez organ pierwszej instancji w formie kontroli podatkowej na podstawie przepisów działu VI Ordynacji podatkowej, a weryfikacja kwot nadwyżki przenoszonej w deklaracjach podatkowych VAT-7 jest objęta kontrolą celno-skarbową prowadzoną przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T.. Zdaniem Sądu, rzecz jednak nie w tym, czy takie procedury się toczą, ale w tym, co wymaga dodatkowej weryfikacji, tj. co miałoby uzasadniać spełnienie przesłanki z art. 87 ust. 2 u.p.t.u.
Organ podaje, że w związku z ujawnionymi powiązaniami kapitałowymi i osobowymi pomiędzy G. P. Sp. z o.o. a jej kontrahentem B. Sp. z o.o., w dniu [...] lipca 2019 r. wszczęta została w G. P. Sp. z o.o. kontrola podatkowa za maj 2019 r., której celem była weryfikacja rozliczenia podatku od towarów i usług, a jej zakres rozszerzono na okres od stycznia do maja, a potem także aż do lipca 2019 r.
Kluczowe w ocenie Sądu jest to, że mimo prowadzenia tych procedur kontrolnych, organ w dniu [...] grudnia 2019 r. (w okresie objętym pierwszym przedłużeniem terminu na zwrot) zwrócił podatnikowi [...] zł, a kwotę [...]zł zatrzymał. W niniejszej sprawie spór dotyczy zatem w istocie zasadności wstrzymania zwrotu co do pozostałej kwoty [...]zł. Organ w zaskarżonym postanowieniu powołuje się na te same okoliczności, które wskazywał przedłużając termin zwrotu po raz pierwszy. Nie wskazuje jednak, co powoduje, że skoro wątpliwości co do kwoty [...]zł zostały rozwiane, to jednak pozostały wątpliwości co do kwoty [...]zł.
Reasumując, zdaniem Sądu organ nie wykazał, że spełniona jest przesłanka z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zd. 2, pozwalająca na wydłużenie terminu zwrotu gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania. Sąd nie przesądza, czy takie okoliczności – z obiektywnego punktu widzenia – w sprawie istnieją, jednak stwierdza, że organ ich przekonująco nie wskazał. Dlatego należało uznać, że zaskarżone postanowienie narusza art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 219 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ organ nie wykazał przekonująco, jakie okoliczności pozwalają przyjąć, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji. Tym samym zasadny okazał się zarzut naruszenia – poprzez niewłaściwe zastosowanie – art. 274b O.p. w zw. z art. 292 O.p. Aby wykazać, że zasadność zwrotu pozostałej części kwoty za wrzesień 2019 r. wymaga dalszej dodatkowej weryfikacji organ powinien wskazać, czym różni się sytuacja w zakresie jeszcze nie zwróconej kwoty [...]zł od sytuacji co do zwróconej już kwoty [...]zł, w zakresie której organ już nie ma wątpliwości co do zasadności zwrotu. Rozpatrując ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę to stanowisko Sądu.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 10 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo przedsiębiorców, poprzez jego niezastosowanie. Art. 10 ust. 1 stanowi, że "Organ kieruje się w swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgodnie z prawem, uczciwie oraz z poszanowaniem dobrych obyczajów". Organ tego przepisu w ocenie Sądu nie naruszył, gdyż ustawa wyraźnie przyznaje organom prawo do weryfikacji zasadności zwrotu. Nie można zatem czynić organowi zarzutu z tego tylko powodu, że w ogóle dokonuje weryfikacji. Zacytowany przepis ustanawiający swoistą zasadę domniemania uczciwości przedsiębiorcy nie przekreśla prawa do dokonywania czynności kontrolnych. Nie można też mówić o naruszeniu wynikającej z art. 10 ust. 2 ustawy – Prawo przedsiębiorców zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy. Przepis stanowi, że "Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ rozstrzyga je na korzyść przedsiębiorcy". W niniejszej sprawie nie zachodzą "niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego", lecz na razie trwa badanie tego stanu faktycznego w toku procedur kontrolnych.
Biorąc pod uwagę przedmiot rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że bezpodstawne okazały się zarzuty naruszenia przepisów wspólnotowych w zakresie prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego, tj. art. 167, art. 168 lit. a, art. 178 lit. a dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Podkreślenia wymaga, że przedłużając termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym organ podatkowy w istocie rzeczy nie rozstrzyga kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, czy też zasadności zwrotu. Z tych też powodów nie znajdują uzasadnienia zarzuty naruszenia art. 87 ust. 1 ust. 6 w zw. z art 86 ust. 1 i 2 u.p.t.u.
Końcowo Sąd zauważa, że sentencja postanowienia powinna wskazywać kwotę, co do której faktycznie organ przedłuża termin zwrotu VAT. W niniejszej sprawie w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2020 r. wskazano, że organ przedłuża "termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2019 r. w kwocie [...]zł" podczas gdy faktycznie przedłużenie terminu zwrotu dotyczyło tylko kwoty [...]zł – jeśli prawdą jest to, co podał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu, że pozostała część z kwoty [...]zł, tj. kwota [...]zł została już podatnikowi zwrócona [...] grudnia 2019 r., tj. przed wydaniem postanowienia organu pierwszej instancji.
Z podanych wyżej powodów należało, uznając skargę za zasadną, uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).
Końcowo należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3) p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.