Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...]. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010r. wydaną po zakończeniu postępowania podatkowego przeprowadzonego ponownie w związku z uchyleniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprzedniej decyzji organu
I instancji z dnia [...].
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, że w dniu [...]. do Urzędu Gminy w Ł. wpłynął wniosek P. S. S. E. Spółka z o.o. w S. w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do lutego 2010 r., w łącznej wysokości [...] zł. Wniosek został złożony wraz z korektą deklaracji na podatek od nieruchomości na 2010r. (korekta z dnia [...].) oraz stanowiącym jej integralną część załącznikiem [...] "Dane o zwolnieniach podatkowych w podatku od nieruchomości" wykazującym zwolnienie od opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli o wartości [...] zł. Wskazana kwota nadpłaty obejmowała podatek za miesiące styczeń, luty od gruntów wyłączonych z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jako podlegających opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz od budowli wykazanych w ww. załączniku, jako podlegających zwolnieniu.
Decyzją z dnia [...]. Wójt Gminy Ł. stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do lutego 2010r. w kwocie [...], a w pozostałym zakresie odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za ww. okres oraz określił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010r. w kwocie [...] zł.
Od powyższej decyzji, strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do lutego 2010 r. i w tym zakresie o orzeczenie co do istoty sprawy. Spółka zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego, polegające na niezastosowaniu § 1 lit. f) uchwały Rady Gminy Nr XXXVI/239/2/2002 z dnia 8 lutego 2002r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w wyniku uznania, że ów przepis został skutecznie uchylony Uchwałą Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. Nr XXXIV/204/2009 zmieniającą uchwałę Nr XXXVI/239/2002 z dnia 8 lutego 2002r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości.
Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. stwierdziło, że niezbędnym elementem postępowania prowadzonego w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty jest odniesienie się przez organ podatkowy do złożonej przez podatnika korekty deklaracji podatkowej i stwierdzenie, czy wynikająca z tej korekty wysokość zobowiązania podatkowego jest prawidłowa, czy też zobowiązanie to należałoby określić w innej wysokości. Kolegium przypomniało, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego (art. 21 § 3 O. p.).
Organ wskazał, że w pierwotnej deklaracji (z dnia [...].) Spółka zgłosiła do opodatkowania:
- 1) grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - o powierzchni: [...] m2 (kwota podatku: [...] zł),
- 2) grunty pod jeziorami, zajęte na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych
- - o powierzchni: [...] ha (kwota podatku: [...] zł.)
- 3) budowle - o wartości: [...] zł. (kwota podatku: [...] zł.)
Kolegium wyjaśniło, że grunty, o których mowa w pkt 1 oraz budowle (pkt 3) to korygowane przedmioty opodatkowania. Organ wskazał, że w korekcie z dnia [...]. Spółka wyłączyła z opodatkowania podatkiem od nieruchomości część gruntów, jako podlegających podatkowi rolnemu. Do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wskazano powierzchnię [...] m2 (kwota podatku: [...] zł.). Natomiast w korekcie z dnia [...]., złożonej przy wniosku o stwierdzenie nadpłaty powtórzono wymienioną w pierwszej korekcie powierzchnię gruntów oraz zmniejszono wartość budowli do [...] zł. (kwota podatku: [...] zł.).
Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie organ podatkowy I instancji zakwestionował wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego ze skorygowanej deklaracji z dnia [...] r. w zakresie dotyczącym wartości budowli, w związku z czym w zaskarżonej decyzji określił prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2010, które odpowiada korekcie deklaracji z dnia [...] r. W tej sytuacji, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uprawniony był również do merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii istnienia bądź nieistnienia nadpłaty. Zdaniem organu odwoławczego, nie budzi również zastrzeżeń rozstrzygnięcie w jednej decyzji podatkowej w przedmiocie wysokości zobowiązania podatkowego i nadpłaty podatku, skoro są to dwa wynikające z jednego stanu faktycznego i ściśle ze sobą powiązane elementy, które nadają się do rozpoznania w jednym postępowaniu podatkowym. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ powołał się na wyrok z dnia 11 września 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku sygn. akt I SA/Bk 256/09.
Następnie Kolegium wyjaśniło, że wnioskowana kwota nadpłaty w wysokości [...] stanowi różnicę pomiędzy kwotą rat wpłaconych na podstawie pierwotnej deklaracji a kwotą I i II raty po [...] zł., jaka wynika z korekty tej deklaracji z dnia [...]. Według organu podatkowego prawidłowa wysokość I i II raty winna wynosić po [...] zł. natomiast nadpłata wynosi [...] zł. Pozostała zaś kwota wnioskowanej nadpłaty w wysokości [...] zł. ma charakter należny.
W ocenie organu podatkowego P. S. S. E. Sp. z o.o. nie miała podstaw do zwolnienia w 2010 r. od podatku od nieruchomości części budowli na podstawie § 1 lit. f) uchwały Rady Gminy Nr XXXVI/239/2002. Przepis ten został bowiem uchylony Uchwałą Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. Nr XXXIV/204/2009 zmieniającą uchwałę Nr XXXVI/239/2002 z dnia 8 lutego 2002r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił, że uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dniu 9 grudnia 2009r. i stanowi obowiązujące prawo. W tej kwestii, zdaniem Kolegium pozbawiony jest racji zarzut, który z uchybień dotyczących techniki prawodawczej w uchwale zmieniającej wywodzi wprost nieskuteczność wprowadzonej nią zmiany.
W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do lutego 2010r. i w tym zakresie orzeczenie co do istoty. Ponownie zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. § 1 lit. f) uchwały Rady Gminy Łysomice z dnia 08 lutego 2002r. nr XXXVI/239/2002 w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że powyższy przepis został skutecznie uchylony. W ocenie Spółki uchwała Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. zmieniająca uchwałę z dnia 08 lutego 2002r. została podjęta wadliwie. Skarżąca podkreśliła, że znaczenie uchwały zmieniającej ogranicza się wyłącznie do wprowadzenia zmian w uchwale pierwotnej. Jej zdaniem można stwierdzić, że uchwała zmieniająca ma charakter jednorazowy w tym sensie, że przewidziany w niej skutek realizuje się jednorazowo w momencie jej wejścia w życie.
Uchwała pierwotna otrzymała nowe brzmienie i od tej chwili samodzielnie regulowała określone stosunki społeczne. Według skarżącej uchwała zmieniająca z 2009r. jest sprzeczna z § 82, § 85, § 90, § 91, § 93 załącznika do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z sprawie "Zasad techniki prawodawczej" z dnia 20 czerwca 2002r. W opinii podatnika uchwała zmieniająca z 2009r. nie wywołała żadnych zmian w treści uchwały pierwotnej, gdyż skutecznie nie uchyliła litery f). W związku z powyższym skarżąca wywodzi, że uchwała pierwotna w dalszym ciągu obowiązuje w niezmienionej treści i wobec tego dalej Spółce przysługuje prawo do zwolnienia w podatku od nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie i podtrzymano dotychczasową argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wstępnie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
Z niespornych okoliczności stanu faktycznego wynika, iż skarżąca w deklaracji z dnia [...]. zgłosiła do opodatkowania:
- 1) grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - o powierzchni: [...] m2 (kwota podatku: [...] zł),
- 2) grunty pod jeziorami, zajęte na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych
- - o powierzchni: [...] ha (kwota podatku: [...] zł.)
- 3) budowle - o wartości: [...] zł. (kwota podatku: [...] zł.)
W korekcie z dnia [...]. skarżąca spółka wyłączyła z opodatkowania podatkiem od nieruchomości część gruntów, jako podlegających podatkowi rolnemu.
Do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wskazano powierzchnię [...]m2 (kwota podatku: [...] zł.). Natomiast w korekcie z dnia [...]., złożonej przy wniosku o stwierdzenie nadpłaty powtórzono wymienioną w pierwszej korekcie powierzchnię gruntów oraz zmniejszono wartość budowli do [...] zł. (kwota podatku: [...] zł.). Organ podatkowy I instancji zakwestionował wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego ze skorygowanej deklaracji z dnia [...]. w zakresie dotyczącym wartości budowli, w związku z czym w decyzji z dnia [...]. określił prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2010, które odpowiada korekcie deklaracji z dnia [...] r. W ocenie organu podatkowego P. S. S. E. Sp. z o.o. nie miała podstaw do zwolnienia w 2010 r. od podatku od nieruchomości części budowli na podstawie § 1 lit. f) uchwały Rady Gminy
Nr XXXVI/239/2002. Przepis ten został bowiem uchylony Uchwałą Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. Nr XXXIV/204/2009 zmieniającą uchwałę
Nr XXXVI/239/2002 z dnia 8 lutego 2002r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości.
Stanowisko prezentowane przez skarżącą sprowadza się do twierdzenia, iż uchwała Rady Gminy Łysomice dnia 26 listopada 2009r. została podjęta z naruszeniem przepisów prawa – Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie " Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908), wobec czego nie wywołała żadnych zmian w treści uchwały z dnia 08 lutego 2002r. tj. nigdy skutecznie nie uchyliła litery f par. 1. Konsekwencją takiego stanowiska jest twierdzenie, iż uchwała z dnia 08 lutego 2002r. obowiązuje w niezmienionej treści i skarżąca ma prawo korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości.
Zgodnie z art. 72 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się m. in. kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. W doktrynie jednolicie przyjmuje się, iż kwotą nadpłaconego podatku jest kwota nadwyżki dokonanej przez podatnika wpłaty nad wynikającą z ustawy (decyzji) kwotą podatku. Podatek nadpłacony to podatek zapłacony w kwocie wyższej niż należna. Podatek zapłacony nienależnie to kwota uiszczona przez podatnika w sytuacji gdy nie było ustawowego obowiązku jej zapłacenia albo obowiązek ten istniał ale wygasł (Ordynacja podatkowa-Komentarz, C. Kosikowski, L. Etel, R.Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, ABC 2006. str. 339).
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, organ podatkowy zasadnie uznał, iż nadpłatę stanowi jedynie kwota [...] zł stanowiąca różnice pomiędzy kwotami I i II raty podatku wpłaconymi na podstawie pierwotnie złożonej deklaracji (z [...].) a kwotami które powinny zostać wpłacone (prawidłowo wykazane w korekcie z dnia [...]). Organ pierwszej instancji po dokonaniu czynności sprawdzających uznał bowiem, iż skarżąca w sposób uprawniony wyłączyła z opodatkowania podatkiem od nieruchomości tę cześć gruntów, która podlegała opodatkowaniu podatkiem rolnym. W ocenie Sądu, nie budzi również żadnych wątpliwości prawidłowość stanowiska organów, iż skarżącej nie przysługuje prawo do wyłączenia z podstawy opodatkowania wartości budowli w wysokości [...] zł od której podatek wynosi [...] zł na podstawie par. 1 lit. f uchwały Rady Gminy
Nr XXXVI/239/2002 z dnia 08 lutego 2002r. Zwolnienie na które powołuje się skarżąca dotyczące gruntów, budynków, budowli zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej związanej z gospodarką wodno-ściekową i gospodarką odpadami zostało uchylone uchwałą Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. nr XXXIV/204/2009 zmieniającą uchwałę XXXVI/239/2002 Rady Gminy Łysomice z dnia 08 lutego 2002r. Uchwała Rady Gminy Łysomice z dnia 26 listopada 2009r. została opublikowana w Dzienniku Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dniu 09 grudnia 2009r., wobec czego stała się obowiązującym prawem.
W tym miejscu Sąd chciałby wyraźnie podkreślić, iż zarzuty podnoszone przez stronę skarżącą nie mogą zostać merytorycznie zbadane w toku kontroli decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Sąd jest zobowiązany zbadać zaskarżoną decyzję pod katem jej legalności ale w tym postępowaniu nie ma żadnych uprawnień wypowiadać się w przedmiocie legalności obowiązującej uchwały Rady Gminy. Takie kompetencje przysługują sądowi administracyjnemu m.in. w sprawach skarg złożonych w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o Samorządzie gminy (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W niniejszej sprawie, mając na uwadze niesporne okoliczności stanu faktycznego, Sąd był zobowiązany zbadać czy uchwała z dnia 26 listopada 2009r., obowiązuje natomiast nie miał prawa badać czy została w prawidłowy sposób uchwalona. Ta kwestia, zdaniem Sądu wychodzi bowiem poza granice danej sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżenie decyzji oznacza więc, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego staje się ta sama sprawa, która została w decyzji rozstrzygnięta. Wszystkie jej istotne elementy identyfikacyjne, zakreślające jej tożsamość określają normy administracyjnego prawa materialnego obowiązujące w momencie wydawania zaskarżonej decyzji (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Lexis Nexis 2005 str. 426 i nast.). Jak wskazano powyżej w niniejszej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja w przedmiocie nadpłaty wydana w oparciu o stosowne przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie zaś uchwała Rady Gminy Łysomice.
W świetle powyższego Sąd nie stwierdzając naruszenia prawa na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.