Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję ZUS z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Na powyższą decyzję J. W. pismem z 11 lutego 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której jednocześnie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.
Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 cyt. ustawy Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej z uwagi na charakter kwestionowanej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Poprzez pojecie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Zdaniem Sądu nie nosi ona atrybutu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, co przesądza o niemożności pozytywnego ustosunkowania się do wniosku strony.
Odbiegając od powyższego Sąd zauważa, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podał żadnych argumentów na uzasadnienie swojego żądania. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem dokonania merytorycznej oceny wniosku jest wskazanie przez stronę konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do niej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej art.61 § 3 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, analizując treść skargi, można przyjąć, że wniosek o ochronę tymczasową miałby się opierać na tych samych przesłankach, co i skarga na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jednakże tak przedstawiona niezgodność decyzji z prawem jest istotą postępowania sądowoadministracyjnego, zaś ocena wniosku o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym opartym na odrębnych przesłankach, które wskazano powyżej.
W świetle więc powołanych przepisów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku. Dlatego też na podstawie art.61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.