Uzasadnienie
I SA/Bd 206/20
Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. prowadził postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela – Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego N. w B. na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na A. S., obejmującego należności z tytułu kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej w kwocie należności głównej [...] zł.
Celem wyegzekwowania należności, organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnych.
Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. dokonano zajęcia wynagrodzenia za pracę w Zakładzie Karnym w [...]. Wraz z zawiadomieniem o zajęciu przesłano zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, uznano ją za doręczoną w trybie art. 44 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na zajęcie. Zakład Kamy w [...] pismem z dnia [...] maja 2018 r. poinformował, iż zobowiązany na dzień [...] maja 2018 r. posiada do dyspozycji [...] zł. Zatrudniony jest odpłatnie za wynagrodzenie w kwocie [...]zł brutto za kwiecień. Wynagrodzenie to i depozyt wartościowy są zajęte na poczet innych zajęć dokonanych przez Z. Oddział w B.. Natomiast pismem z dnia [...] lutego 2019 r. Zakład Kamy wskazał, że na dzień [...] lutego 2019 r. zobowiązany posiada do dyspozycji kwotę [...]zł. Nie jest zatrudniony odpłatnie. Należność za pracę i depozyt wartościowy są zajęte na poczet innych zajęć Komornika Sądowego.
W dniu [...] maja 2018 r. poborca skarbowy udał się w miejsce zamieszkania zobowiązanego, tj. na ul. [...] w B., gdzie uzyskał informację od nowego właściciela lokalu, że A. S. nie zamieszkuje pod tym adresem od 11 lat.
Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2018 r. zajęto wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...] we W. (obecnie [...]). W odpowiedzi z dnia [...] maja 2018 r. Bank poinformował o przeszkodzie w realizacji zajęcia z uwagi na zbieg egzekucji administracyjnej z sądową. Natomiast pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. wskazano, że zobowiązany posiadał rachunek bankowy, na którym w okresie od [...] lipca 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. odnotowano jedynie opłaty i prowizje związane z prowadzeniem rachunku. Saldo na rachunku na dzień [...] stycznia 2019 r. było ujemne.
Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2018 r. dokonano zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] Bank S.A. (obecnie [...]). W odpowiedzi z dnia [...] września 2018 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował, iż brak jest środków podlegających zajęciu. Saldo klienta jest zerowe, a obroty nie występują od [...] sierpnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B., z powodu bezskuteczności egzekucji, umorzył, w trybie art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku A. S.. Wskazał, iż w toku postępowania egzekucyjnego nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. organ egzekucyjny zawiadomił wierzyciela o wysokości kosztów postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. wierzyciel zwrócił się do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych.
Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. obciążył wierzyciela – Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego [...] w B. kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł prowadzonego z majątku A. S. z powodu braku możliwości wyegzekwowania ich od zobowiązanego.
Na powyższe rozstrzygnięcie wierzyciel pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. złożył zażalenie, wnioskując o zmianę zaskarżonego postanowienia i nieobciążanie kosztami umorzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z tytułu zajęcia rachunku bankowego w kwocie [...]zł dokonanego w Banku [...].A. zawiadomieniem z dnia [...] maja 2018 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego [...] w B. zakwestionował naliczenie kosztów za zajęcie pustego rachunku bankowego na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 ustawy, podczas gdy faktycznie nie doszło do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Nie doszło do zaspokojenia wierzyciela nawet w najmniejszej części.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2019 r.
Organ podał, że w przedmiotowej sprawie w wyniku podjętych czynności egzekucyjnych powstały koszty egzekucyjne, na które składa się opłata manipulacyjna wynosząca 1% kwoty egzekwowanych należności, wraz z odsetkami za zwłokę, przypadającymi na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2018 r. (data wpływu tytułu do organu egzekucyjnego). Odsetki na ten dzień od należności głównej w kwocie [...]zł wynosiły [...] zł. Opłata manipulacyjna stanowiąca 1% egzekwowanej należności, tj. [...] zł, (należności głównej i odsetek za zwłokę), wyniosła [...] zł.
Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę w Zakładzie Karnym w [...] wyniosła 4% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż [...] zł (o czym mowa w art. 64 § 1 pkt 3 ustawy). W związku z tym opłata została naliczona następująco: należność główna [...] zł, odsetki na dzień dokonania zajęcia (tj. na dzień [...] kwietnia 2018 r.) wyniosły [...] zł. Łącznie należność główna wraz z odsetkami wyniosła [...] zł. Opłata za zajęcie wynagrodzenia za pracę liczona w wysokości 4% od należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę to [...] zł.
Opłata za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego stanowiąca 5% kwoty egzekwowanej należności, na dzień dokonania zajęcia, w Banku [...]., tj. na dzień [...] maja 2018 r. wyniosła [...] zł.
Organ podał, że jeżeli w celu wyegzekwowania tej samej należności pieniężnej dokonano czynności egzekucyjnych, o których mowa w art. 64 § 1 pkt 2-6 ustawy to, za dokonanie kolejnej czynności egzekucyjnej pobiera się opłatę egzekucyjną pomniejszoną o opłatę za wcześniej dokonaną czynność egzekucyjną, nie mniej jednak niż 6 zł 80 gr (art. 64 § 5 ustawy).
Z uwagi na przypisanie do tytułu wykonawczego opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę kwoty [...]zł, za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego mogła być dopisana tylko kwota [...]zł. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej różnica w kwocie [...]zł ([...] zł) jest adekwatna do zastosowanego środka egzekucyjnego. Łącznie koszty egzekucyjne wyniosły [...] zł. Z uwagi na okoliczność, iż tytułem realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę w dniu [...] stycznia 2019 r. wyegzekwowano kwotę [...]zł, którą rozliczono na koszty egzekucyjne, do uiszczenia pozostała kwota kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł.
Koszty te, w myśl art. 64c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, winien ponieść zobowiązany, tj. A. S..
W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny nie wyegzekwował całych kosztów egzekucyjnych od zobowiązanego z uwagi na umorzenie postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. z powodu bezskuteczności egzekucji.
W związku z tym mając na uwadze art. 64 c § 4 powołanej ustawy, koszty egzekucyjne powinien pokryć wierzyciel, którym jest Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego [...] w B..
Odnosząc się do kwestii braku podstawy do naliczenia opłaty za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego w wysokości [...] zł, z uwagi na niewyegzekwowanie jakiejkolwiek kwoty Dyrektor wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie organ egzekucyjny zastosował jeden ze środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, o którym mowa w art. 1a pkt 12 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. egzekucję z rachunku bankowego.
Obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w art. 64 § 1 i 6, w tym art. 64 § 1 pkt 4, zgodnie z art. 64 § 9 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, powstaje za zajęcie wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych u dłużnika zajętej wierzytelności – z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu. Przepis ten nie uzależnia więc naliczenia opłaty od tego, czy wskutek zajęcia doszło do wyegzekwowania jakichkolwiek kwot. Opłata za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wydatki egzekucyjne są należnościami, które nie pozostają w związku z efektami egzekucji, co wynika wprost z art. 64 tej ustawy.
Z akt sprawy wynika, że do skutecznego zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego doszło w dniu [...] maja 2018 r. (tj. w dniu doręczenia zawiadomienia do Banku [...]). Zajęcie to zostało uznane i przyjęte do realizacji przez dłużnika zajętej wierzytelności. Stąd też – zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej – naliczenie opłaty za czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w wysokości [...] zł było zasadne.
Dyrektor wskazał również, że w odpowiedzi Banku z dnia [...] maja 2018 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego także przez inne organy egzekucyjne. Następnie powołując się na brzmienie art. 889 § 3 kpc zawiadomił, iż wstrzymuje się z wypłatą zajętych kwot, a zajęte wierzytelności przeleje komornikowi, który prowadzić będzie egzekucję. W odpowiedzi tej Bank nie wskazał na brak środków na rachunku bankowym wobec czego nie można przyjąć,, że środki takie na rachunku się nie znajdowały.
Niezależnie od powyższego Dyrektor podkreślił, iż na organie egzekucyjnym ciąży ustawowy obowiązek dochodzenia kosztów egzekucyjnych, których wysokość określają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z tym Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. nie mógł wydać odmiennego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.
Na rozstrzygnięcie to, pismem z dnia [...] marca 2020 r. została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej opłaty za zajęcie rachunku bankowego na kwotę [...]zł i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez błędną wykładnię tego przepisu polegającą na uznaniu, że w przypadku dokonania zajęcia rachunku bankowego, z którego nie uzyskano żadnych środków na poczet prowadzonego postępowania, organ egzekucyjny ma prawo obciążyć wierzyciela opłatą egzekucyjną, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że opłata określona w art. 64 § 1 pkt 4 tej ustawy może być nałożona wyłącznie wtedy, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie powinno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Oceniając zaskarżone postanowienie według podanych kryteriów stwierdzić należy, iż narusza ono prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.
Odnosząc się do spornej w sprawie kwestii zasadności naliczenia i obciążenia wierzyciela opłatą za zajęcie wierzytelności z podanych w postanowieniu organu egzekucyjnego rachunków bankowych należy wskazać, że w myśl art. 64 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny, w egzekucji należności pieniężnych, pobiera określone w tym przepisie opłaty za dokonane czynności egzekucyjne. Organ egzekucyjny pobiera opłatę m.in. za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 tego przepisu wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr (art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a.) oraz opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych, która wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1,40 zł (art. 64 § 6 u.p.e.a.). Ustalając wysokość opłaty należy wykazać, jakie konkretne czynności organu egzekucyjnego w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, miały wpływ na powstanie kosztów egzekucyjnych w ustalonej wysokości.
Natomiast zgodnie z art. 64c § 1 ustawy egzekucyjnej, opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego. Co do zasady zatem, to zobowiązany ponosi koszty prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Wyjątek od zasady obciążenia zobowiązanego kosztami postępowania egzekucyjnego w administracji został przewidziany w art. 64c § 4 u.p.e.a., zgodnie z którym wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego. W takiej sytuacji, wierzyciel nie tylko nie odzyskuje od zobowiązanego dochodzonej należności, ale jest obciążany kosztami bezskutecznej egzekucji. Dlatego też, oprócz wskazania podstawy prawnej obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, organ egzekucyjny winien wziąć pod uwagę, czy rozstrzygnięcie o kosztach będzie zgodne z zasadami ogólnymi postępowania egzekucyjnego zawartymi w ustawie, w szczególności zasadą celowości postępowania, tj. czy nie obciąża się wierzyciela opłatami za czynności, co do których już przed ich podjęciem wiadomo, że nie doprowadzą do pokrycia kosztów egzekucyjnych. Zatem, zasady ogólne postępowania egzekucyjnego muszą być brane pod uwagę przy wydaniu orzeczenia w zakresie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 687/12 (wszystkie wyroki powołane w uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego. W przypadku egzekwowania należności pieniężnych postępowanie egzekucyjne powinno doprowadzić co do zasady do odzyskania należności od zobowiązanego, zatem majątek wierzyciela powinien ulec powiększeniu, a nie uszczupleniu.
Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 06 kwietnia 2017 r., o sygn. akt II FSK 693/15, iż opłata egzekucyjna w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może być pobrana wyłącznie wówczas, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych. Stosownie bowiem do treści art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, z zastrzeżeniem § 2 tegoż artykułu, w egzekucji należności pieniężnych pobiera za dokonane czynności egzekucyjne opłaty za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych – w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr. We właściwym odczytaniu wyżej przywołanego przepisu wystarczającym jest zastosowanie wykładni językowej. Zasadniczy prymat tego rodzaju wykładni prawa wynika z faktu, że prawo dociera do adresatów w postaci konkretnych przepisów prawnych i mogą oni oczekiwać, że ich obowiązki, czy uprawnienia są kształtowane treścią tekstu prawnego (zob. B. Brzeziński, Wykładnia prawa podatkowego, Gdańsk 2013, s. 24). Treść cytowanego wyżej tekstu prawnego, nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że opłata egzekucyjna w wysokości wyżej określonej, może być pobrana wyłącznie wówczas, gdy nastąpi faktyczne zajęcie wierzytelności pieniężnych. Jednocześnie w cytowanym przepisie ustawodawca nie zawarł jakiegokolwiek przyzwolenia do pobierania stosownych opłat egzekucyjnych także wówczas, gdy dojdzie do zajęcia rachunku bankowego, na którym nie było jakichkolwiek środków finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że także w doktrynie prawa od dawna podnosi się, że podstawową wadą konstrukcyjną omawianych regulacji jest brak jakiejkolwiek zależności pomiędzy poborem opłat a skutecznością prowadzonej egzekucji, co prowadzi w niektórych sytuacjach do generowania wysokich kosztów egzekucyjnych, przy jednoczesnym braku realizacji, chociażby w części, dochodzonego obowiązku pieniężnego (zob. R. Hauser, W. Piątek w: R. Hauser, A. Skoczylas (red.), Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2016, s. 327). Podobne stanowisko NSA zaprezentował w wyrokach z dnia 19 lutego 2019 r., II FSK 589/17; z dnia 20 marca 2018 r., II FSK 778/16; z dnia 6 kwietnia 2017 r., II FSK 778/16 i II FSK 693/15.
W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe, organ egzekucyjny bezpodstawnie obciążył wierzyciela opłatą wyliczoną na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. z tytułu zajęcia rachunków bankowych. Zgodnie z informacją udzieloną przez Banki, na zajętym rachunkach nie było żadnych środków. Nie można zatem uznać, że w toku egzekucji doszło do zajęcia wierzytelności, ponieważ w istocie zajęcie rachunku bankowego okazało się nieskuteczne. W aktach sprawy brak jest informacji, aby od momentu wszczęcia egzekucji do jej zakończenia poprzez umorzenie postępowania egzekucyjnego na zajęte rachunki bankowe wpłynęły środki pieniężne, umożliwiające chociażby częściowe zaspokojenie wierzyciela. Wprawdzie Bank [...] poinformował o zbiegu egzekucji, jednak także w tym przypadku, brak jest w aktach sprawy informacji o pozostawaniu bądź wpływie w toku egzekucji środków na zajęty rachunek bankowy. Skoro przepisy ustawy egzekucyjnej nie przewidują opłaty za zajęcie samego rachunku bankowego, a jedynie za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, to dopóki nie dojdzie do zajęcia wierzytelności, nie ma podstaw do naliczenia opłaty w wysokości określonej w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a.
Oceny tej nie zmienia nawiązanie przez organ odwoławczy do treści art. 80 § 1 u.p.e.a. Przepis ten wskazuje bowiem, w jaki sposób dokonuje się czynności zajęcia rachunku bankowego i w żaden sposób nie potwierdza stanowiska, że zajęcie wierzytelności można utożsamiać z zajęciem samego rachunku bankowego. Przeciwnie, w art. 80 § 2 u.p.e.a. mowa jest o "zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego", co dowodzi, że warunkiem zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego jest istnienie na zajętym rachunku bankowym środków pieniężnych.
W niniejszej sprawie w skardze kwestionowane było wyłącznie naliczenie opłaty z tytułu zajęcia rachunku bankowego, na którym nie było środków (w pozostałym zakresie wierzyciel nie kwestionował kosztów naliczonych przez organ) i skargę tę Sąd uznał za uzasadnioną. Zasadnie natomiast organ naliczył i obciążył wierzyciela na podstawie art. 64 ust. 6 u.p.e.a. opłatą manipulacyjną w wysokości [...] zł. Ta kwestia nie jest w sprawie sporna. Opłata manipulacyjna jest odrębną opłatą, naliczaną obok innych opłat za dokonanie poszczególnych czynności egzekucyjnych i jest ona należna organowi egzekucyjnemu nawet wówczas, gdyby po doręczeniu zobowiązanemu tytułu wykonawczego okazało się, że egzekucja jest bezskuteczna z uwagi na brak majątku zobowiązanego. Jest ona niezależna od zastosowanych środków egzekucyjnych i wyegzekwowania jakichkolwiek kwot na poczet dochodzonej wierzytelności. Z przepisu art. 64 § 10 u.p.e.a. wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Opłata manipulacyjna stanowi swego rodzaju zwrot wydatków poniesionych przez organ egzekucyjny za wszelkie podejmowane czynności manipulacyjne (np. wystawienie i doręczenie tytułu wykonawczego) dokonane w toku prowadzonej egzekucji, a obowiązek jej zapłaty, nie zależy od efektów tych czynności i całego postępowania egzekucyjnego.
W rozpoznawanej sprawie naliczenie opłaty manipulacyjnej było zasadne, bowiem organ egzekucyjny wystawił i przesłał zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych. Nadto, zważywszy na przeprowadzone w toku egzekucji czynności, naliczenie opłaty w kwocie [...]zł należy uznać za zgodne ze standardami wynikającymi z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie SK 31/14.
Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni dokonaną powyżej wykładnię prawa oraz stanowisko Sądu, odnośnie zasadności naliczenia opłat egzekucyjnych, związanych z zajęciem rachunków bankowych.
Z podanych względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2018r., poz. 265) zasadzając od organu odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł, obejmującą uiszczony wpis sądowy oraz koszty zastępstwa procesowego.