Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy R. ustalił R. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2003 w kwocie [...] zł od zabudowanych nieruchomości położonych w R. przy ulicy K. obejmujących działki o numerach: [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha (oznaczone jako tereny przemysłowe "Ba"") oraz działkę nr [...] o pow. [...] ha (oznaczona jako droga "dr").
W dniu [...] podatnik złożył wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji zarzucając wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium pouczyło stronę o prawie do wniesienia odwołania od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na podstawie art. 221 Ordynacji podatkowej.
Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.
W rozpatrywanej sprawie, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na podstawie art. 221 Ordynacji podatkowej. O prawie tym strona została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej decyzji (str. 3 decyzji).
Należy w związku z tym wskazać, iż mimo zawartego w zaskarżonej decyzji organu I instancji pouczenia o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., skarżący wniósł na tę decyzję skargę do Sądu, nie wyczerpując trybu odwoławczego, a tym samym nie spełnił warunku skutecznego wniesienia skargi przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy.