Uzasadnienie
Syg. akt I SA/Bd 216/04
Zaskarżonym postanowieniem z (...) Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził, że odwołanie J.K. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z 28 listopada 2003r zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia z art.223 § 2 ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona w dniu 03 grudnia 2003r, czego dowodem jest zwrotne poświadczenie odbioru, podpisane w dniu 03 grudnia 2003r. Zgodnie z art.223 § 2 ordynacji podatkowej odwołanie należało wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, w przedmiotowej sprawie najpóźniej w dniu 17 grudnia 2003r. Pouczenie w tej sprawie znajdowało się w zaskarżonej decyzji.
Odwołujący się przedmiotowe odwołanie złożył w sekretariacie Urzędu w dniu 18 grudnia 2003r, co zostało potwierdzone pieczęcią, zatem wniesione zostało po terminie. Podatnik nie skorzystał z prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania stosownie do art.162 ordynacji podatkowej.
W skardze na to postanowienie do sądu, skarżący domagał się uchylenia w całości decyzji organu odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. określającej zaległość podatkową wraz z odsetkami z tytułu podatku od towarów i usług za rok 2003.
W uzasadnieniu skargi, w ślad za treścią odwołania, skarżący zawarł merytoryczne argumenty polemiczne wobec decyzji wymiarowej, nie odnosząc się w ogóle do treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. Do skargi załączony został wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję organu II instancji, który uzasadniony został tym, że zaistniałe niedociągnięcia w dopilnowaniu terminu nie były celowe, wynikały z małego doświadczenia w prowadzeniu własnej firmy. Skarżący wskazał, że jednodniowe opóźnienie w złożeniu odwołania spowodowane było jego nieobecnością w miejscu zamieszkania z powodu prowadzenia prac remontowych w O. Dopiero po rozmowie z pracownikiem odpowiedzialnym w tej kwestii zorientował się, że termin upłynął 17.12.2003r.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc w uzasadnieniu, że skarżący w skardze zawarł argumenty przeciwko decyzji organu pierwszej instancji. Twierdzenie skarżącego, iż organ odwoławczy odniósł się merytorycznie do decyzji organu pierwszej instancji jest nietrafne albowiem po stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania - wydał postanowienie o tej treści. Organ wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest niezasadny albowiem skarga wniesiona została w terminie, natomiast w trakcie postępowania administracyjnego skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art.162 ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała uwzględnieniu aczkolwiek z przyczyn innych, niż zostały wskazane przez skarżącego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd - rozstrzygając w granicach danej sprawy - nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co stanowiło dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie podstawę do uwzględnienia z urzędu okoliczności, które nie zostały podniesione przez stronę skarżącą.
Należy wskazać - co słusznie podniósł w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy - że skarżący złożył bezprzedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi albowiem została ona wniesiona w terminie a problem uchybienia terminu dotyczy wniesienia odwołania, czego skarżący zdaje się nie rozróżniać. Nieuzasadnione jest także stanowisko skarżącego, który uważa, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. (a nie decyzja, jak określono to w skardze) utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z 28.11.2003r. Zaskarżone postanowienie ma charakter procesowy i w ogóle nie rozstrzyga o merytorycznej trafności decyzji organu pierwszej instancji, stwierdzając jedynie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Termin ten ma charakter ustawowy, co oznacza, że czynność dokonana po jego upływie (bez znaczenia czy jednego dnia, czy dłuższego okresu) jest bezskuteczna. Przy zaistnieniu określonych przesłanek można domagać się przywrócenia tego terminu.
Skarżący złożył odwołanie w dniu 18 grudnia 2003r, co jest bezsporne, natomiast, zdaniem Sądu, nie można na tym etapie postępowania przyjąć ustalenia, iż uczynił to z uchybieniem terminu. Z treści odwołania bowiem wynika, że decyzję organu pierwszej instancji otrzymał w dniu 04 grudnia 2003r. Organ odwoławczy nie zbadał tej okoliczności kierując się jedynie datą potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji, wynikającą ze zwrotnego poświadczenia. Natomiast z zapisu na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma wynika, że w dniu 03 grudnia 2003r odebrała je żona skarżącego. Nie daje to wystarczających podstaw do prostego przyjęcia, że w tym dniu doręczone zostało adresatowi. Z odbioru pisma przez dorosłego domownika płynie jedynie domniemanie, że doręczy je adresatowi. Skoro adresat decyzji wskazał, że otrzymał ją w dniu 04 grudnia 2003r należało okoliczność tę zbadać. Wątpliwości co do terminu otrzymania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. powstają także na tle argumentów podniesionych w piśmie skarżącego do sądu, gdzie wskazuje on na swoją częstą nieobecność wynikającą z charakteru wykonywanej działalności.
W ocenie Sądu uzupełnienie postępowania o poczynienie ustaleń na okoliczność, kiedy skarżącemu skutecznie doręczono decyzję organu pierwszej instancji pozwoli na wtórne dopiero ustalenie czy wniesione odwołanie złożone zostało w terminie, czy z jego uchybieniem.
Z uwagi na potrzebę poczynienia dodatkowych ustaleń w celu prawidłowego rozstrzygnięcia Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na charakter uchylonego rozstrzygnięcia Sąd odstąpił od zamieszczenia w wyroku postanowienia o braku wykonalności zaskarżonego postanowienia; jednocześnie nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego z uwagi na brak wniosku w tym przedmiocie.