Uzasadnienie
W dniu [...] 2005r. zostało wystawione upomnienie Nr [...] dla kierującego pojazdem nr rej. [...] w sprawie nałożenia opłaty dodatkowej za brak uiszczenia opłaty za parkowanie ww. pojazdu w strefie płatnego parkowania.
W dniu 21 lutego 2006r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga Macieja W. na ww. upomnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 wymienionej ustawy, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej: 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Dokonana w sprawie przez organ administracji publicznej czynność w postaci wystosowania do skarżącego upomnienia nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc jedynie etap postępowania egzekucyjnego, które przewiduje stosowną procedurę obrony interesu zobowiązanego w tym postępowaniu. W sprawie nie zostały wydane decyzje administracyjne albowiem wierzyciel, Prezydent Miasta G., uznał, że obowiązek opisany w spornych upomnieniach powstaje z mocy samego prawa, bez potrzeby indywidualizowania go w odrębnym orzeczeniu administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji