Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 30 czerwca 2023 r., I SA/Bd 237/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 30 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi W. G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 27 marca 2023 r. nr KO.411.128.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę

Skład

Asesor WSA Joanna Ziołek

Uzasadnienie

W. G. R. (dalej jako Skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 27 marca 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2023 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu z dnia 24 maja 2023 r. Skarżący został poinformowany, że skarga jest niekompletna, ponieważ zawiera tylko jedną stronę.

Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 maja 2023 r. (k. 8 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 2 czerwca 2023 r.

W piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 2 czerwca 2023 r. pełnomocnik Skarżącego przedłożył do akt sprawy egzemplarz podpisanej kompletnej skargi oraz odpis skargi wraz z odpisem pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako – "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi.

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do art. 50 § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Analiza treści unormowania art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym decyduje posiadanie interesu prawnego. Ze skargą może więc wystąpić co do zasady podmiot, który wykaże związek między określonym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

Niewątpliwie podmiot wnoszący skargę – W. G. R. - wydał w tej sprawie decyzję jako organ I instancji, co oznacza, że nie miał legitymacji do wniesienia skargi od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku. Nie można zaakceptować sytuacji, w której organ jako dysponent władztwa publicznego, poprzez zakwestionowanie decyzji organu wyższego stopnia w istocie doprowadza do sytuacji, w której staje się niejako obydwoma stronami stosunku administracyjnego, tj. organem kształtującym władczo swoją własną sytuację jako sytuację strony. Tym samym wnoszący skargę nie może domagać się ochrony swoich interesów na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W orzecznictwie, jak i w doktrynie utrwalony jest pogląd, że wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, jeżeli skarga pochodzi od podmiotu, który a limine nie może być skarżącym. Innymi słowy, chodzi tu o taki podmiot, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest on legitymowany do jej wniesienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tej przyczyny odrzuceniu podlega skarga wniesiona przez organ, który rozpoznawał sprawę w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji, ponieważ nie ma on legitymacji skargowej w rozumieniu art. 50 p.p.s.a.