Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 22 marca 2023 r., I SA/Bd 24/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 22 marca 2023 r., na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M.P.sp. z o.o. sp. k w B. na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 18 listopada 2022 r., nr 438000-COP.4103.24.2022.15 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2019 r. do lipca 2019 r. postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Urszula Wiśniewska

Uzasadnienie

M.P. sp. z o.o. sp. k w B. (dalej też jako: Skarżąca, Spółka) wniosła skargę do tutejszego Sądu na decyzję Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Toruniu z dnia 18 listopada 2022 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2023 r. Sąd wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi stanowiącej załącznik do pisma przewodniego nadesłanego do elektronicznej skrzynki podawczej sądu, podanie wartości zaskarżenia oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis (lub odpisy) z Krajowego Rejestru Sądowego, z których wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi.

Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.".

Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.

Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06).

Co więcej, w art. 46 p.p.s.a. określone zostało jakie elementy składowe powinno zawierać każde pismo strony i między innymi powinno ono zawierać podpis strony albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Ponadto zgodnie z art. art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.

Niedochowanie powyższych wymogów należy traktować jako braki formalne skargi, których usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W myśl podanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie powyższe wymogi formalne nie zostały spełnione przez Skarżącą w związku z czym wystosowano wezwanie do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres do doręczeń podany w skardze i skutecznie doręczona w dniu 13 lutego 2023 r. (k. 44 akt sądowych), zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 20 lutego 2023 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.