Uzasadnienie
Skarżący uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwiema córkami, a łączny, miesięczny dochód rodziny wynosi około 3.000 zł. Jego składnikami są wynagrodzenia za pracę (2.800 zł brutto) oraz zasiłek chorobowy przyznany córce, która przewlekle choruje. Wnioskujący od sierpnia 2010 r. nie prowadzi działalności gospodarczej i aktualnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wśród wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem wyszczególnił opłaty za mieszkanie, zakup żywności oraz leków. Ubiegający nie posiada majątku, z wyjątkiem lokalu mieszkalnego.
W sprawie zważono, co następuje:
Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie, z którym przyznanie tego uprawnienia następuje w sytuacji, gdy osoba zainteresowana wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w żadnej części.
W oparciu o dane zamieszczone w formularzu PPF można stwierdzić, że sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skoro wnioskujący aktualnie nie posiada żadnych dochodów, pozostając na utrzymaniu żony uzyskującej miesięcznie wynagrodzenie wynoszące 1400 zł, to tym samym nie będzie on w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów sądowych oraz doradcy podatkowego. Tym bardziej, że zainicjował postępowanie w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem.
Z tych względów, na podstawie art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji orzeczenia.