Uzasadnienie
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z urzędowego formularza PPF wynika, że wnioskujący wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń emerytalnych wynoszących łącznie 2.724 zł brutto. Małżonkowie ponoszą standartowe wydatki związane ze swoim koniecznym utrzymaniem.
Wnioskujący będący osobą niepełnosprawną użytkuje samochód osobowy dla potrzeb związanych m.in. z dojazdami do szpitala w Bydgoszczy. Jako, że przewlekle choruje, to część dochodu przeznacza na zakup leków.
W sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 245 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z wniosku wynika, że strona ubiega się o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice prawa pomocy wnioskujący winnien uprawdopodobnić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, gdyż do tego zobowiązuje ją przepis art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie oceniono, że sytuacja materialna, w jakiej znajduje się skarżący uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ubiegający z uwagi na konieczne koszty utrzymania, niepełnosprawność oraz niewygórowany dochód wynoszący 1.284 zł / miesiąc nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów sądowych.
Z tych powodów, na podstawie wyżej wskazanych przepisów, w związku z art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.