Uzasadnienie
Następstwie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi L. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący jest studentem studiów dziennych. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami, siostrą oraz jej córką. Rodzice wnioskującego uzyskują miesięczny dochód w łącznej wysokości około 6000 zł, który zostaje w całości przeznaczony na utrzymanie rodziny. Majątek skarżącego, we współwłasności z ojcem, stanowi nieruchomość położna w S. K., natomiast D. K. jest właścicielem domu oraz samochodu osobowego. Wśród kosztów miesięcznego utrzymania wspólnego gospodarstwa domowego skarżący wymienił: spłatę kredytu – 600 zł, utrzymanie wnioskodawcy na studiach - 1200 zł, czesne siostry – około 1200 zł, podatek od nieruchomości - 300 zł, energia elektryczna – 200 zł, ogrzewanie mieszkania – 300 zł, woda – 100 zł, telewizja, telefon, Internet - 200 zł, wywóz śmieci – 40 zł, utrzymanie samochodu- 400 zł, zakup leków – 200 zł. Na wyżywienie, zakup ubrań, środków czystości pozostaje rodzinie 1210 zł, co daje na osobę 250 zł. Skarżący wyjaśnił, że zarówno on, jak i jego rodzice nie dysponują środkami na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zainteresowany nie zgromadził też żadnych oszczędności, nie posiada możliwości zarobkowania czy uzyskania kredytu.
W sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyrażoną w art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a ", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może być przyznane osobie fizycznej, gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny(art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).W orzecznictwie przyjęto, że przez uszczerbek w koniecznym utrzymaniu rozumieć należy zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Oznacza to, iż omawiana instytucja powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, bowiem intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez stałego dochodu i bez majątku. Nie można stosując prawo pomocy, chronić, czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem tej instytucji jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia.
Z informacji o stanie majątkowym i możliwościach finansowych skarżącego wynika, że pozostaje on całkowicie na utrzymaniu rodziców, posiadających majątek i miesięczne dochody wysokości 6000 zł, w całości przeznaczane na bieżące utrzymanie pięcioosobowego gospodarstwa domowego.
Dla oceny wniosku skarżącego znaczenie ma to, że weryfikacja sytuacji materialnej nie sprowadza się do stwierdzenia, że uzyskuje on lub nie uzyskuje dochodów, ale wiąże się ze zbadaniem, czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Należy w tym miejscu zauważyć, że sytuacja materialno - rodzinna wnioskodawcy podlega badaniu w oparciu o zobiektywizowane kryteria, czyli nie następuje na podstawie subiektywnego przekonania strony.
Już sam fakt, że rodzice wspierają w kształceniu nie tylko skarżącego, ale i jego siostrę, finansując ich studia, nie wskazuje zarówno na stan niedostatku w rodzinie, ale i potwierdza, że wymagany wpis nie stanowi wygórowanej kwoty. Reasumując dochód rodziny kształtujący się na poziomie 6000 zł, przy racjonalnym gospodarowaniu umożliwia udzielenie dodatkowego wsparcia L. K. na uiszczenie opłaty w wysokości 500 zł. Tym bardziej, że skarżącego wezwano do opłacenia wpisu solidarnie z J. K., jak również pouczony został, że uiszczenie wymaganej na obecnym etapie postępowania opłaty przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.
Z tych względów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.