Uzasadnienie
W dniu 19 października 2004r. R. A. złożyła w [...] Urzędzie Skarbowym w T. korektę zeznania PIT-36 wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. z uwagi na faktyczne otrzymanie przychodu z tytułu najmu lokali użytkowych w kwocie niższej niż wykazana we wcześniejszym zeznaniu.
Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. określił zobowiązanie w podatku dochodowym oz osób fizycznych za 2003r. w kwocie [...] zł i odmówił stwierdzenia nadpłaty w tym podatku w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazano, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku podatniczki, bowiem w obowiązującym stanie prawnym nie ma możliwości przyjęcia u każdego z małżonków dla potrzeb opodatkowania przychodów z najmu innych udziałów aniżeli 50 %.
W odwołaniu wniesiono o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniesiono, iż organ pierwszej instancji nie uwzględnił złożonych wniosków i wyjaśnień w kwestii faktycznie osiąganych dochodów. W ocenie podatniczki wydana decyzja jest krzywdząca ponieważ jako osoba samotnie wychowująca dziecko została ona pozbawiona środków finansowych przez byłego męża, który uzyskuje 90% dochodów z najmu nie wykazując ich rzetelnie.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej wysokość zobowiązania i orzekł o jego obniżeniu do kwoty [...] zł w pozostałej części utrzymując decyzję w mocy.
Uzasadniając wskazano, iż wspólnie z byłym mężem R. A. podatniczka jest współwłaścicielem części zabudowanej nieruchomości (kamienicy) położonej w C. przy ul. S. W kamienicy tej znajduje się 11 lokali mieszkalnych i 3 lokale użytkowe. Sprawami związanymi z wynajmem lokali zajmuje się pan A., posiada on dokumenty dotyczące najmu, rachunki oraz faktury VAT. Wynajmujący lokale wywiązali się z zawartych umów i przekazali w 2003r. należne czynsze w łącznej kwocie [...] zł.
W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy; w przypadku braku dowodu przeciwnego przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy w zakresie małżeńskiej wspólności ustawowej podkreślając, iż w niniejszej sprawie zastosowano regułę wynikającą z art. 43 par. 1 k.r.i o., że oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Jednocześnie podniesiono, iż bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie pozostaje wyrok Sądu Okręgowego w T. I wydział cywilny z dnia 26 maja 2004r. sygn. akt [...] orzekający o rozwiązaniu małżeństwa podatniczki i ustaniu współwłasności małżeńskiej jak i przedłożony w postępowaniu akt notarialny z dnia [...] 2004r. Rep. [...] o odwołaniu darowizny dokonanej na rzecz podatniczki przez teściową J. A. W związku z powyższym proponowany przez stronę sposób obliczenia dochodu z najmu tj. były małżonek 90% podatniczka 10% udziału w uzyskanych dochodach z powodu braku umocownia w przepisach prawa podatkowego nie został uwzględniony przez organy podatkowe.
Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego za 2003r. wynikało z faktu nie uwzględnienia przez ten organ w kwocie kosztów uzyskania przychodów wydatku w wysokości [...] zł poniesionego z tytułu opłat za energię elektryczną. Organ odwoławczy przyjął ten wydatek do kosztów – odpowiednio do udziału (50%) i wyliczył zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2005r. podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca wyjaśnia, iż zgadza się z "uzasadnieniem wydanym przez Dyrektora Izby Skarbowej w B." jeżeli chodzi o przepisy prawne co do sytuacji rozliczeniowej wspólności między małżonkami. Nie mniej wskazuje, iż w obecnej sytuacji nie jest w stanie sprostać płaceniu należnych podatków od kwot którymi jest obciążona. Przyznaje również, że błędem z jej strony było podpisywanie deklaracji PIT-5 z należnym podatkiem ale wyjaśnia, iż czyniła to w zaufaniu do męża przekonana, że ten będzie płacił wszelkie należności. Podkreśla, iż ma świadomość braku zniesienia współwłasności ale na dzień dzisiejszy nie jest w stanie tak kosztownej sprawy przeprowadzić. Dodatkowo podnosi, iż obecnie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji, nie może zarejestrować się w Urzędzie pracy, pozbawiona jest ubezpieczeń, nie ma możliwości znalezienia pracy a na utrzymaniu ma jeszcze jedenastoletnia córkę. Dlatego tez nie może pogodzić się z faktem, iż mając faktycznie 10% udziału w dochodach z wynajmu nieruchomości została obciążona podatkiem tak jakby jej udział wynosił 50%. W ocenie skarżącej postępowanie w niniejszej sprawie powinno mieć na uwadze takie wartości wspólne dla całego społeczeństwa jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § l pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd analizując ustalenia faktyczne, podstawę prawną decyzji oraz ocenę dowodów dokonaną przez organ podatkowy nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Trafnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowi art. 8 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DZ. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zgodnie z którym przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa udziału w zysku oraz łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł z których dochód podlega opodatkowaniu według skali o której mowa w art. 27 ust. 1; w przypadku braku dowodu przeciwnego przyjmuje się, ze prawa do udziału w zysku są równe. Stosownie zaś do ust. 3 powyższa zasada ma również zastosowanie do małżonków między którymi istniej wspólność majątkowa, osiągających przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 (najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze) ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich.
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż stosowne pisemne oświadczenie nie zostało złożone przez żadnego z małżonków. Wręcz przeciwnie były małżonek skarżącej pan R. A. zeznał do protokołu przesłuchania świadka, iż podatek dochodowy opłacał od 50% uzyskiwanego dochodu. Ustalenia dokonane przez organy podatkowe w zakresie stanu faktycznego pozwalały na zastosowanie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych albowiem nie zaszła przesłanka z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy tj. złożenie stosownego pisemnego oświadczenia.
Odnosząc się do podniesionych w skardze kwestii respektowania zasad współżycia społecznego, sprawiedliwości społecznej to Sąd wskazuje, iż w sytuacji gdy ustawa określa sposób obliczenia podstawy opodatkowania to organy podatkowe nie mają prawa uznaniowości mając na uwadze okoliczności podmiotowe, słusznościowe czy też celowościowe. Treść wskazanych w rozstrzygnięciach organów podatkowych podstaw prawnych nie budzi wątpliwości co zresztą skarżąca potwierdziła w skardze podnosząc, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zgodne jest z obowiązującym prawem.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.