Uzasadnienie
W niniejszej sprawie zapał wyrok oddalający skargę. W następstwie sporządzenia opinii o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia kasacji ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniosła o zasądzenie na rzecz Kancelarii Adwokackiej Adwokat B.L. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wg norm przepisanych.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) regulującym powyższe zasady, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Aby więc Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie wskazanego powyżej oświadczenia. Brak jego, zgodnie z orzecznictwem sądowym, nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest ono pismem w rozumieniu art.45-48 p.p.s.a., lecz stanowi nieodzowny element uzasadnienia wniosku, pozwalający w istocie określić wysokość należnego wynagrodzenia.
Z akt sprawy wynika, że wniosek pełnomocnika nie zawiera omawianego oświadczenia. Zatem wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 20 przywołanego wyżej rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.