Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2013r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z synem, którego miesięczny dochód stanowi kwota [...] zł. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego strona przedłożyła odpisy zeznań podatkowych za 2011r. i 2012r., wyciąg ze swojego rachunku bankowego oraz syna. Oświadczyła, że mieszka w lokalu stanowiącym własność jej córki, na dowód czego przedłożyła umowę użyczenia lokalu. Comiesięczne opłaty związane z utrzymaniem lokalu strona określiła na kwotę [...] zł. Strona podniosła, że wydatkuje również kwotę [...] zł ([...]) na zakup biletu miesięcznego. Wydatkuje kwotę [...] zł na zakup leków. Partycypuje również wraz z byłym mężem w kosztach związanych z opłaceniem czesnego za studia syna.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
Wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega badaniu z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie należy ponieść w konkretnym postępowaniu oraz możliwości finansowych wnioskodawcy.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jak wnika z nadesłanych dokumentów oraz oświadczeń strony jej miesięczny dochód kształtuje się na poziomie ok. [...] zł. Po opłaceniu kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania, zakupu biletu i leków stronie do dyspozycji pozostaje kwota ok. [...] zł, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego daje kwotę [...] zł. W ocenie orzekającego powyższa kwota w całości przeznaczana jest na zaspokojenie niezbędnych potrzeb egzystencjalnych wnioskodawczyni oraz jej syna. Mając na uwadze powyższe przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 i art. 258 §1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.