Uzasadnienie
Z. Sp. z o.o. z siedzibą w R. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 29 kwietnia 2026 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2022 r., od stycznia do grudnia 2023 r. oraz od stycznia do sierpnia 2024 r. W skardze nie wskazano, aby pełnomocnik strony skarżącej był pełnomocnikiem profesjonalnym (adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym).
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 1 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wyjaśniono jednocześnie, że dołączony do skargi odpis pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego nie stanowi wierzytelnego odpisu. Pouczono także o treści art. 37 § 1 i § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 8 lipca 2026 r. (k. 57 akt sądowych). Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 15 lipca 2026 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Pismem z dnia 21 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Jednocześnie wskazał, że wraz z niniejszym pismem usuwa wszystkie braki formalne wskazane przez Sąd, w szczególności przedkłada podpisane elektronicznie pełnomocnictwo udzielone mu przez Prezesa Zarządu Z. Sp. z o.o. oraz wskazuje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Bd 316/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w postaci nadesłania pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Jak wynika z treści art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Ponadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.
Stosownie natomiast do treści art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 15 lipca 2026 r. Jednocześnie zauważyć należy, że postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Bd 316/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na podstawie art. 87 § 4 i art. 88 p.p.s.a.
Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.