Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. radca prawny K. P., działając w imieniu G. sp. z o.o. w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. w sprawie odmowy wpisu do ewidencji producentów. Od złożonej skargi został uiszczony wpis w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. w sprawie wpisu do ewidencji producentów. Analizując przedmiot skargi w kontekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należy stwierdzić, iż bez wątpienia w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest zobowiązanie pieniężne. W związku z tym w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowiący o wpisie stosunkowym. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 2) ww. rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, wpis wynosi 200 zł.
Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty wyjątek przewidziany jest w art. 221 ww. ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a zatem adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania.
Na marginesie należy zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, że właściwe określenie przedmiotu skargi w celu przyporządkowania mu odpowiedniej wysokości wpisu, określonej w oparciu powołane wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. sprawiło wnoszącemu skargę trudności, to żaden przepis ww. rozporządzenia nie daje podstaw do uznania, że w przedmiotowej sprawie właściwą wysokością wpisu byłaby kwota 100 zł. Zgodnie bowiem z przepisem § 2 ust. 3 pkt 6) ww. rozporządzenia w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa wpis stały wynosi 200 zł. Zaś zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6) ww. rozporządzenia w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł.
Mając na uwadze, że niniejsza skarga została nienależycie opłacona przez skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) cytowanej ustawy.