Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. M.U.wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania podał, że utrzymując się z emerytury w kwocie 3600 zł, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazując jako jedyny majątek wskazał mieszkanie, oświadczył, że nie posiada oszczędności. W dniu 10 czerwca 2009 r. uiścił wymaganą opłatę.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a ".
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 p.p.s.a.).Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o informacje zawarte w urzędowym formularzu PPF należy zauważyć, że miesięczny dochód wnioskodawcy wynosi 3600 zł. Ponadto skarżący w kasie Sądu uiścił 10 czerwca 2009 r. wpis od skargi na zakwestionowaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Przewidywane więc przyszłe koszty sądowe, celowe ze względu na kontynuowanie przez stronę postępowania kasacyjnego, obejmują opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia oraz wpis od skargi kasacyjnej, w łącznej kwocie 200 zł. Wydatek w tej wysokości bez wątpienia nie wpłynie na zachwianie sytuacji materialnej i bytowej skarżącego w taki sposób, że nie zapewni on sobie minimum warunków socjalnych.
Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.