Uzasadnienie
D. Z. (dalej też jako: "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2024 r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 8 marca 2024 r. (k. 328 akt administracyjnych). Skarżący za pośrednictwem pełnomocnika wniósł skargę pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. (data nadania 15 kwietnia 2024 r. – k. 6 akt I SA/Bd 327/24).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pismem z dnia 24 maja 2024 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym (k. 24 akt I SA/Bd 327/24). Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 12 czerwca 2024 r. (k. 25 akt I SA/Bd 327/24). Wezwania zawartego w piśmie z dnia 24 maja 2024 r. nie wykonano.
Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Bd 53/24 pełnomocnikowi Skarżącego przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie pozostawiano w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 20 czerwca 2024 r. (k. 4 akt sprawy I SPP/Bd 53/24). Do akt nie złożono urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia. W dniu 15 lipca 2024 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 8 marca 2024 r. ustanowionemu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnikowi Skarżącego (k. 328 akt administracyjnych, pełnomocnictwo k. 285-288 akt administracyjnych). Mając na uwadze powyższe, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 8 kwietnia 2024 r. (poniedziałek), który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż Skarżący za pośrednictwem pełnomocnika wniósł skargę pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 15 kwietnia 2023 r. (k. 6 akt sądowych). Wniesienie skargi nastąpiło zatem po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.