Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 7 lipca 2008 r., I SA/Bd 338/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 07 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi "O." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę

Skład

Sędzia Mirella Łent

Uzasadnienie

Pismem z dnia 02 maja 2008 r. radca prawny J. K. działając w imieniu "O." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]. nr [...], w której określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz określono wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Analizując przedmiot skargi w kontekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest zobowiązanie pieniężne. W związku z tym w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowiący o wpisie stosunkowym. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 12) ww. rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wnosi się wpis stały w wysokości 500 zł.

Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma be rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty wyjątek przewidziany jest w art. 221 ww. ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W pierwotnym tekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 07 marca 2006 r. § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia uznany został za niezgodny z art. 221 ustawy p.p.s.a oraz art. 2 Konstytucji. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 332) i z tym dniem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi utracił moc obowiązującą.

Art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych – wpisów w wysokości stałej – powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania. Dodatkowo podkreślić należy, iż w orzecznictwie wskazuje się, że wpis od skargi na decyzję, o której mowa w art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa jest wpisem stałym, określanym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2007 r. sygn. akt II FZ 168/07).

Mając na uwadze, że niniejsza skarga nie została opłacona przez skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.