Uzasadnienie
I SA/Bd 34/09
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. A. D. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z zaświadczenia z dnia [...] wynika, że jest ona osobą bezrobotną. Jedynym dochodem zainteresowanej jest zasiłek. Samodzielnie utrzymuje małoletnią, chorującą córkę. Nie posiada żadnego majątku oraz oszczędności. Okoliczności te przesadzają negatywnie o możliwości zaciągnięcia pożyczki czy kredytu celem uiszczenie wpisu sądowego. Na leczenie córki przeznacza miesięcznie 300 zł. Lokal mieszkalny nie stanowi jej własności.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) prawo pomocy jest wyjątkiem. Polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenie jego wynagrodzenia i wydatków(art.244 § 1 i § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art.246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej w sytuacji, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach- z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych.
Dokonując zatem zestawienia wysokości ciążącego na stronie obowiązku opłacenia wpisu od skargi w wysokości 1.497 zł z kwotą 551,80 zł (zasiłek przyznany osobie bezrobotnej), stanowiącą miesięczny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego skarżącej samodzielnie utrzymującej córkę uznać należało, że opłacenie kosztów sądowych pozostaje całkowicie poza zasięgiem jej możliwości finansowych.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.