Wyrok WSA w Bydgoszczy z 6 września 2022 r., I SA/Bd 357/22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2022 r.

Sprawa

sprawy ze skargi M. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 maja 2022 r., nr 560000/71/53120/2022 w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za miesiące od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r., luty 2021 r., od marca 2021 r. do kwietnia 2021 r. uchyla zaskarżoną decyzję

Skład

Sędzia WSA Jarosław Szulc przewodniczący
Sędzia WSA Leszek Kleczkowski
Sędzia WSA Urszula Wiśniewska sprawozdawca

Uzasadnienie

W dniu [...] r. M. K. ("Skarżąca", "Strona", "wnioskodawczyni") zwróciła się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na: ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych od [...] r. do [...] r. We wniosku Skarżąca wskazała jako przeważający rodzaj działalności kod PKD 93.21.Z oraz oświadczyła, ze przychód z działalności uzyskany w miesiącu [...] r. był niższy o co najmniej 40% w porównaniu do przychodu uzyskanego w [...] r.

Decyzją z dnia [...]. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Stronie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za okresy: od [...] r. do [...] r., od [...] r. do [...] r. oraz od [...] r. do [...] r. Organ na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON i CEIDG stwierdził, że przeważający rodzaj prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności na dzień [...] r. to kod PKD 71.20.B, który nie uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek.

W dniu [...] r. do organu wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji. Organ podał, że w przedmiotowej sprawie ustalono, iż Strona nie spełniła pierwszego warunku uprawniającego do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach za okres od [...] r. do [...] r., ponieważ zgodnie ze zgłoszeniem w bazie CEIDG na dzień [...] r. przeważającym kodem działalności Strony był kod PKD 71.20.B, nie uprawniający do zwolnienia. Wskazany w złożonym wniosku RDZ-B7 z dnia [...] r. kod przeważającej działalności 93.21.Z nie został potwierdzony w bazie CEIDG. Organ podał, że zmian we wpisie w CEIDG z kodu 71.20.B na kod przeważającej działalności 93.21.Z wnioskodawczyni dokonała dwukrotnie: [...]. z datą obowiązywania od [...]. oraz [...]. z datą obowiązywania od [...] r.

Rozpatrując wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 23 listopada 2021r., sygn. akt ISA/Bd 536/21 uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd ocenił kontrolowaną decyzję jako wadliwą, wydaną przedwcześnie, z naruszeniem przepisów postępowania, których naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ oceni składane przez Skarżącą wyjaśnienia co do rozbieżności między kodem PKD wskazanym przez nią we wniosku, a brakiem kodu PKD w CEIDG oraz wezwie do przedłożenia stosownych dowodów, z których wynikałoby, że prowadzona przez nią faktyczna działalność gospodarcza w przeważającym zakresie odpowiada kodowi wymienionemu w § 10 ust. 1, 2 i 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 kwietnia 2021 r. (Dz. U. poz. 371, 713, dalej: "rozporządzenie COVID-19"). Następnie organ dokona oceny zgromadzonego materiału dowodowego, mając na uwadze przepisy rozporządzenia COVID-19 oraz przepisy kodeksu postepowania administracyjnego i wyda stosowne rozstrzygnięcie.

Ponownie rozpatrując sprawę decyzją z dnia [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r.

W uzasadnieniu organ podał, że wykonując ww. wyrok pismem z dnia [...]. Zakład zwrócił się do Strony z wezwaniem o przedłożenie stosownych dowodów, z których wynikałoby, że prowadzona przez nią faktyczna działalność gospodarcza na dzień [...]. w przeważającym zakresie odpowiada kodowi PKD uprawniającemu do zwolnienia z opłacania przedmiotowych należności. W odpowiedzi, wpłynęły do Zakładu następujące dokumenty: pisemne oświadczenie – wyjaśnienia; raporty miesięczne z utargu za okres od [...]. do [...]. z programu "[...]" dla N. rejestry sprzedaży za okres od [...]. do [...]. dla N. rejestry sprzedaży za okres od [...]. do [...] r. dla N.. Skarżąca ponadto w dniu [...] r. do sprawy dołączyła wykaz utargu za okres od [...] r. do [...]1 r. z programu "[...]" dla N.; faktury z systemu kasowego "[...]" dla N., fakturę z [...].; raporty dla K. za okres od [...]. do [...] r.; łączny raport okresowy za okres od [...]. do [...]. dla K. oraz za okres od [...]. do [...]. dla N. protokół z czynności odczytania zawartości kasy rejestrującej; raporty miesięczne dla K. za okres od [...] r. do [...] r.; raport okresowy miesięczny za [...].; raport okresowy za okres od [...] r. do [...] r.; zestawienie przychodów za poszczególne okresy prowadzenia działalności; łączne raporty miesięczne dla N. za okres od [...] r. do g. r. W dniu [...] r. Strona złożyła dodatkowe dokumenty w postaci zeznań podatkowych za lata 2018-2020.

Organ wskazał, że bezsporny pozostaje fakt, iż na dzień [...] r. w rejestrach REGON i CEIDG przeważający rodzaj prowadzonej przez stronę działalności oznaczony był kodem PKD 71.20.B, który nie uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Zmiany kodu na 93.21.Z dokonano dopiero dnia [...]. z datą wsteczną zaistnienia zmiany od [...] r. Następnie [...]. dokonano zmian we wpisie CEIDG z kodu 71.20.B na kod 93.21.Z z datą obowiązywania od [...] r.

Organ podał, że w oparciu o przedstawione dokumenty dokonał analizy, czy działalność gospodarcza wskazywana przez Stronę jako przeważająca - oznaczona kodem 93.21.Z - generuje najwyższy przychód. W myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...]. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U. z 2015 r., poz. 2009) dla ustalenia "przeważającej działalności gospodarczej" należy dokonać porównania poziomu przychodów z poszczególnych rodzajów działalności danej jednostki statystycznej do procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub jeżeli nie jest to możliwe należy porównać udział pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności w ogólnej liczbie pracujących.

Organ podał, że Strona oświadczyła, że prowadzi działalność gospodarczą pod firmą N. w ramach której prowadzi O., K. a także zajmuje się pośrednictwem pracy i udostępnianiem pracowników. Ponadto w nieruchomości, w której prowadzona jest działalność K. wnioskodawczyni wynajmuje 5 lokali mieszkalnych, z czego również uzyskuje przychód. W latach 2018-2022 Strona nie uzyskała przychodów z tytułu innej działalności aniżeli powyżej wskazane.

Organ wskazał, że w złożonym zestawieniu przychodów z prowadzonej działalności skarżąca wskazała wartość sprzedaży w okresie od [...] r. do [...]. wraz z wartościowym i procentowym udziałem dla poszczególnych rodzajów działalności:

1. od [...] r. do [...] r. sprzedaż łączna [...] zł, w tym S.: [...] zł 38,55%, P.: [...] zł 49,13%, mieszkania: [...] zł 2,37%, usługi różne: [...] zł 9,95%,
2. w 2019 r. sprzedaż [...] zł, w tym S.: [...] zł 40,85%, P.: [...] zł 42,86%, usługi różne: [...] zł 16,20%,
3. w 2020 r. sprzedaż [...] zł, w tym S.: [...] zł 57,35 %, P.: [...] zł 18,21%, mieszkania: [...] zł 3,09%, usługi różne: [...] zł 21,35% (P. pozostawał okresowo zamknięty od [...] r. do [...] r. oraz od [...] r. do [...] r.),
4. w 2021 r. sprzedaż [...] zł, w tym S.: [...] zł 41,94%, P.: [...] zł 26,30%, mieszkania: [...] zł 3,16%, usługi różne: [...] zł 28,60%,
5. od [...] r. do [...] r. sprzedaż [...] zł, w tym S.: [...] zł 33,02%, P.: [...] zł 40,12%, mieszkania: [...] zł 1,68%, usługi różne: [...] zł 25,18%.

Natomiast wg Rejestru sprzedaży dla firmy N. wartość sprzedaży netto dla poszczególnych działalności kształtowała się następująco:

1. od [...]. do [...]. sprzedaż netto: [...] zł, w tym S.: [...] zł, P. (działający od [...].): [...] zł,
2. od [...] r. do [...] r. sprzedaż netto: [...] zł, w tym S.: [...] zł, P.: [...] zł (7 500,00 zł wynajem), Usługi: [...] zł,
3. od [...] r. do [...] r. sprzedaż netto: [...] zł, w tym S.: [...] zł, P.: [...] zł (w tym [...] zł wynajem), Usługi: [...] zł,
4. od [...] r. do [...] r. sprzedaż netto: [...] zł, w tym S.: [...] zł, P.: [...] zł, Usługi: [...] zł (P. pozostawał okresowo zamknięty od [...] r. do [...] r. oraz od [...] r. do [...] r.),
5. od [...] r. do [...] r. sprzedaż netto: [...] zł, w tym S.: [...] zł, Usługi: [...] zł, wynajem: [...] zł. Brak przychodu ze sprzedaży dla P. z powodu COVID.

Organ stwierdził, że z przedłożonych przez wnioskodawczynię dokumentów nie wynika jednoznacznie i niepodważalnie, że na dzień [...] r. Strona prowadziła przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 93.21.Z uprawniającą do zwolnienia z opłacania składek oraz że przychody z tej działalności są przeważające w porównaniu do przychodów z pozostałych rodzajów prowadzonej działalności. Wobec powyższego organ zdecydował o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu do wydania w terminie 30 dni nowej decyzji, zarzucając:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia COVID-19 przez jego błędną wykładnię i uznanie, że zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres [...] r. do dnia [...] r., podlegają wyłącznie podmioty posiadające odpowiedni wpis w rejestrze REGON kodu PKD 2007 w dniu [...] r., podczas gdy stanowi on, że zwolnieniu podlegają płatnicy prowadzący jako przeważającą oznaczoną działalność w dniu [...] r., a tym samym zwolnienie dotyczy podmiotów, które oznaczoną działalność-gospodarczą prowadziły w tym dniu w sposób faktyczny, a nie tylko te, które bez względu na przedmiot faktycznej działalności legitymowały się w dniu [...] r. określonym wpisem w rejestrze REGON;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 10 ust. 2 rozporządzenia COVID-19 przez jego błędną wykładnię i uznanie, że zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia [...] r. do dnia [...] r., podlegają wyłącznie podmioty posiadające odpowiedni wpis w rejestrze REGON kodu PKD 2007 w dniu [...] r., podczas gdy stanowi on, że zwolnieniu podlegają płatnicy prowadzący jako przeważającą oznaczoną działalność w dniu [...] r., a tym samym zwolnienie dotyczy podmiotów, które oznaczoną działalność gospodarczą prowadziły w tym dniu w sposób faktyczny, a nie tylko te, które bez względu na przedmiot faktycznej działalności legitymowały się w dniu [...] r. określonym wpisem w rejestrze REGON;
3. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 10 ust. 2a pkt 1 rozporządzenia COVID-19 przez jego błędną wykładnię i uznanie, że zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia [...] r. do dnia [...] r., podlegają wyłącznie podmioty posiadające odpowiedni wpis w rejestrze REGON kodu PKD 2007 w dniu [...] r., podczas gdy stanowi on, że zwolnieniu podlegają płatnicy prowadzący jako przeważającą oznaczoną działalność w dniu [...] r., a tym samym zwolnienie dotyczy podmiotów, które oznaczoną działalność gospodarczą prowadziły w tym dniu w sposób faktyczny, a nie tylko te, które bez względu na przedmiot faktycznej działalności legitymowały się w dniu [...] r. określonym wpisem w rejestrze REGON;
4. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") przez brak zebrania i rozpoznania materiału dowodowego przez organ w sposób zupełny i wyczerpujący, tj.:

• pominięcie w trakcie postępowania i niezbadanie faktu, że przeważającym przedmiotem działalności Skarżącej w dniu [...]. była działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki, a zatem, działalność opisana kodem PKD 93.21.Z i uznanie, że wyłączne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy ma aspekt formalny, związany z treścią wpisu w rejestrze REGON na dzień [...] r., choćby nie odpowiadał on stanowi faktycznemu,
• pominięcie w trakcie postępowania i niezbadanie faktu, że Skarżąca w dniu [...]. dokonała zmiany oznaczenia przeważającej działalności gospodarczej (kod PKD) w CEIDG oraz rejestrze REGON na działalność oznaczoną kodem 93.21.Z, a tym samym, że w chwili wydania decyzji przez organ, w brzmieniu na dzień [...]., jej przeważającą działalnością była działalność oznaczona kodem 93.21.Z,
• błędną ocenę dokumentów załączonych do odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia stosownych dowodów z dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sprawa niniejsza została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożonym wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie obie strony postępowania wyraziły zgodę na rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (k.29 i 33 akt sądowych).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie wypowiadał się już tut. Sąd, który wyrokiem z dnia [...]. sygn. akt I SA/Bd 536/21 uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wyjaśnił, że zawarte w § 10 ust. 1 ust. 2 i 2a rozporządzenia COVID-19 sformułowanie "prowadzona działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności" odnosi się do faktycznie (rzeczywiście) prowadzonej działalności gospodarczej przez płatnika przedmiotowych składek. Inne rozumienie tego pojęcia mogłoby spowodować, że przedmiotową pomoc w postaci zwolnienia z obowiązku uiszczenia składek otrzymałby przedsiębiorca, który posiada w CEIDG kod wymieniony w § 10 ust. 1, ust. 2 i 2a rozporządzenia COVID – 19 (przy założeniu spełnienia pozostałych przesłanek z § 10 ust. 1, ust. 2 i 2a rozporządzenia COVID -19), mimo że faktycznie nie prowadzi takiej działalności gospodarczej, tj. pomoc publiczną otrzymałaby osoba nieuprawniona, lecz spełniająca formalnie przesłanki do jej uzyskania. Wskazał, że ani ustawa o statystyce publicznej, ani rozporządzenie COVID-19, nie zawierają definicji wyrażenia "przeważająca działalność gospodarcza". Wyjaśnia je dopiero rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U. 2015 poz. 2009) W § 9 ww. rozporządzenia, nawiązano do poziomu przychodów z poszczególnych rodzajów działalności danej jednostki statystycznej - do procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących.

Sąd podkreślił ponadto, że o przeważającej działalności nie może świadczyć sam wpis do rejestru podmiotów REGON, ponieważ przepisy regulujące funkcjonowanie tej ewidencji określają warunki, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie, kiedy i jaka działalność może być uznana za przeważającą. Decyduje jednak o tym podmiot składający oświadczenie wiedzy, w oparciu o wytyczne określone w ww. rozporządzeniu. Dlatego dokonując wykładni dyspozycji § 10 ust. 1, ust. 2 i 2a rozporządzenia COVID-19 nie można pomiąć ww. znaczenia pojęcia przeważającej działalności, jeżeli podważona zostanie aktualność wpisu w rejestrze podmiotów REGON.

Konkludując Sąd podniósł, iż w zaistniałym stanie faktycznym, w którym widoczna jest sprzeczność kodu PKD podana przez Skarżącą w złożonym wniosku jako przeważająca działalność, a brakiem takiego kodu PKD ustalonym przez ZUS na dzień [...]., organ winien przed wydaniem decyzji, zwrócić się do strony o złożenie stosownych wyjaśnień oraz przedłożenie odpowiednich dowodów na poparcie jej twierdzeń na podstawie art. 79a k.p.a. Następnie organ powinien ocenić składane przez Skarżącą wyjaśnienia i dowody. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego powinna uwzględniać przepisy rozporządzenia COVID- 19, oraz przepisy k.p.a. co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu ponownego rozstrzygnięcia.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowo administracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Stanowisko przeciwne, uznające możliwość czynienia przez organy administracji publicznej ustaleń sprzecznych z treścią prawomocnego orzeczenia sądu, jest nie do pogodzenia z wypływającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ nie wypełnił zaleceń Sądu wyrażonych w wyroku z dnia [...]. sygn. akt I SA/Bd 536/21. Jak wynika z akt sprawy Strona na wezwanie organu przedłożyła wyjaśnienia i dokumenty dotyczące wysokości przychodów, wielkości sprzedaży z prowadzonej działalności gospodarczej oraz procentowanego udziału poszczególnych form działalności prowadzonych przez Stronę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dane te przywołano ale organ w żaden sposób ich nie ocenił przede wszystkim pod kątem przesłanki "przeważającej działalności gospodarczej" w kontekście § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U. 2015 poz. 2009). Stwierdzenie organu: "z przedłożonych przez Panią dokumentów nie wynika jednoznacznie i niepodważalnie, że na dzień [...]. prowadziła Pani przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 93.21.Z (...)", nie stanowi żadnej oceny przedłożonych dokumentów. Zestawienie danych na przestrzeni lat [...] i [...] prowadzi, zdaniem Sądu do wniosku, że największy przychód Skarżąca uzyskiwała właśnie z działalności: P. Natomiast w latach [...] przychody te były niższe ale działalność ta była czasowo zamknięta z powody epidemii COVID-19. A zatem nawet to jedno zdanie stanowiące ocenę danych przytoczonych w decyzji pozostaje w sprzeczności z materiałem dowodowym. Analiza danych liczbowych, w ocenie Sądu, pozwala na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków która z działalności prowadzonych przez Skarżącą stanowi przeważającą, oczywiście mając na uwadze fakt ograniczeń w tej działalności wynikających ze stanu epidemii.

Reasumując zaskarżona decyzja narusza art. 153 p.p.s.a. bowiem organ nie wypełnił zaleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia [...]. Brak uzasadnienia decyzji, poprzez brak analizy zebranego materiału dowodowego narusza także art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. i art. 80 k.p.a. W konsekwencji nie sposób ocenić dlaczego organ odmówił Stronie prawa do zwolnienia, skoro przedłożone prze nią dokumenty potwierdzały stanowisko Skarżącej w zakresie prowadzenia przeważającej działalności gospodarczej oznaczonej kodem 93.21.Z.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.