Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 16 sierpnia 2016 r., I SA/Bd 358/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 16 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "N. O." w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "N. O." w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka

Uzasadnienie

Wraz ze skargą skarżąca Spółdzielnia wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.

z 2012r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.". Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak istotnego z perspektywy tego przepisu uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Zauważyć należy, że skarżąca Spółdzielnia nie przedstawiła żadnego uzasadnienia swojego wniosku, podała żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Wniosek nie został poparty jakimkolwiek uzasadnieniem, jak i stosownymi dowodami. Skarżąca jedynie w osnowie skargi wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu zaś ograniczyła się do podważania zasadności zaskarżonej decyzji. Jednakże niezgodność decyzji z prawem jest istotą postępowania sądowoadministracyjnego, zaś ocena wniosku o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym opartym na odrębnych przesłankach, które wskazano powyżej.

Należy podkreślić, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest zasadność skargi, ale nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania aktu. Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może wnikać w meritum sprawy – wówczas rozstrzygałby przed wyznaczeniem rozprawy, co jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Sąd nie mógł skorzystać z instytucji uznania, gdyż jak wskazano wyżej wniosek strony skarżącej w tym zakresie, ze względu na brak właściwego uzasadnienia nie mógł zostać oceniony merytorycznie. Skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które jej zdaniem świadczą o możliwości wyrządzenia (poprzez wykonanie decyzji) znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.