Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego w kwocie 1.338 zł pełnomocnik skarżącej spółki zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Na podstawie złożonego przez pełnomocnika spółki oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach oraz sprawozdania finansowego za 2010 r. i wyciągu z rachunku bankowego, ustalono, że: kapitał podstawowy spółki na 31 grudnia 2010 r. wynosił 1.117.500 zł, skarżąca posiada rzeczowe aktywa trwałe, w tym środki trwałe, o łącznej wartości 22.964.324,40 zł, rok 2010 zakończyła stratą bilansową w wysokości 3.627.945,39 zł, a saldo rachunku bankowego spółki na 30 maja 2011 r. było ujemne i wynosiło 20.955,90 zł.
Pełnomocnik skarżącej podniósł, że w związku z wejściem w życie nowych przepisów w przedmiocie opodatkowania działalności prowadzonej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych spółka nie była w stanie w terminie uiszczać swoich zobowiązań podatkowych. W konsekwencji względem jej majątku prowadzona jest egzekucja, w ramach której zajęto rachunki bankowe spółki oraz posiadane przez nią udziały w innej spółce kapitałowej. Aktualnie spółka podejmuje działania prowadzące do obniżenia kosztów jej funkcjonowania.
Biorąc pod uwagę powołane okoliczności, a w szczególności brak środków pieniężnych, jak również prowadzoną względem majątku spółki egzekucję uznano, iż skarżąca wykazała, że nie ma wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Tym bardziej, że zainteresowana zainicjowała przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy postępowanie w 9 sprawach.
Dodatkowo, z treści postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 22 lutego 2011 r. nr 381000-UAGR-91051-1/11/AB wydanego w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej określającej zobowiązanie w podatku rygoru natychmiastowej wykonalności (K – 28 akt sprawy I SA/Bd 379/11) wyraźnie wynika, że skarżąca posiada niebagatelne zadłużenie realizowane przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, a kolejne zobowiązania podatkowe prawdopodobnie nie zostaną wykonane przez podatnika ani dobrowolnie, ani w drodze przymusowej egzekucji.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.