Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w A. określił L. S. wysokość zobowiazania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. oraz odsetki za zwłokę.
Od powyższej decyzji w zakreślonym terminie skarżący złożył odwołanie.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja została doręczona w trybie określonym w art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).
Pismem z dnia 13 maja 2009r. L. S. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, iż skarga dotyczy decyzji Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] Nr [...]
Pismem z dnia 17 czerwca 2009r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni czy przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. dnia [...] pod rygorem uznania, że skarżona jest wskazana w treści skargi decyzja Urzędu Skarbowego w A.. Skarżący nie odebrał przedmiotowego wezwania w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 lipca pozostawiono niniejsze wezwanie w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia skarżącemu z dniem 07 lipca 2009r. Mając na uwadze treść skargi oraz brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie z dnia 17 czerwca 2009r. Sad uznał, iż strona wniosła skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub także wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie, skarżący wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...]. Należy jednak wskazać, że sens regulacji z art. 52 § 1 p.p.s.a. jest taki, iż w sytuacji, gdy ustawodawca dopuszcza możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia organów administracji w zwyczajnym trybie (a więc w rozpatrywanej sprawie w drodze odwołania) należy wyczerpać ten zwyczajny tryb, by skorzystać z nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga do Sądu Administracyjnego. Innymi słowy, skarga przysługuje tylko na to rozstrzygnięcie organu administracji, które jest wynikiem rozpatrzenia zwyczajnego środka zaskarżenia przez organ odwoławczy.
W związku z powyższym, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była dopuszczalna tylko od decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. dnia [...]., zaś skarga bezpośrednio na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 § 1 art. 58 p.p.s.a.
Skoro strona wniosła skargę na decyzje organu I instancji, skarga na mocy powyższego przepisu podlegała odrzuceniu