Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję organu I instancji i ustalił T. Ł. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2005r.
Na decyzję organu odwoławczego strona pismem z dnia 1 kwietnia 2012r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie dla niego skutkami trudnymi do odwrócenia, ponieważ utraci zdolność do regulowania swoich zobowiązań, a przez to nie będzie miał możliwości dalszego prowadzenia gospodarstwa rolnego. W tym kontekście wnioskodawca wymienił swoje liczne zobowiązania kredytowe związane z prowadzonym gospodarstwem rolnym.
Podniósł ponadto, że z uwagi na panujące zimą warunki atmosferyczne doszło do nigdy wcześniej niespotykanych wymarznięć upraw roślin ozimych. W konsekwencji wymarzło w 100% upraw na 67 ha upraw. Oznacza to konieczność ich ponownego obsiania, co wiąże się ze znacznym wydatkiem. Konieczność spłaty całej należności w tej chwili byłaby dla skarżącego jednoznaczna z bankructwem i niewypłacalnością do końca życia. Potencjalne wdrożenie egzekucji, skutkowałoby brakiem środków na zasiewy i nawozy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270) dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4).
Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie skarżąc swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadnił w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej.
Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku strony potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji może spowodować bowiem uniemożliwienie prowadzenia gospodarstwa rolnego będącego źródłem utrzymania skarżącego, która to okoliczność może być, w ocenie Sądu, równoznaczna z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę argumentację skarżącego dot. skutków wdrożenia ewentualnego postępowania egzekucyjnego z tytułu nieregulowanych zobowiązań oraz związanego tym zagrożenia dotyczącego braku środków na zasiewy i nawozy oraz zagrożenia dla prowadzonego gospodarstwa rolnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Pouczenie
Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.