Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 382/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2002 r. z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 31 lipca 2009 r. strona reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego K.S., wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Skarżąca jednocześnie uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł, wskazując na dowodzie wpłaty, iż opłaca go tytułem wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 383/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z powodu jej nieprawidłowego opłacenia.
Na podstawie art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie z art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Należy zauważyć, że wniesioną przez stronę skargą objęta jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości podatkowych. Analizując przedmiot niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sprawa ta mieści się w zakresie zobowiązań podatkowych w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wymienione w powołanym przepisie rozporządzenia pojęcie "zakresu zobowiązań podatkowych", wobec treści powołanego art. 231 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może być rozumiane wąsko, jako zakres spraw dotyczących aktu określającego bezpośrednio konkretne zobowiązanie podatkowe, ale musi być rozumiane szerzej, jako wszelkie sprawy pozostające w związku z zobowiązaniem podatkowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II FZ 312/08 oraz z dnia 09 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 392/08).
W takiej sytuacji, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie skargi nieobjętej wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych – wpis wynosi 500 zł.
Zgodnie z § 3 wskazanego rozporządzenia, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym i wynosi 250 zł. Wpis ten powinien być, zgodnie z art. 219 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uiszczony gotówką do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu, przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, w tym przypadku przy wniesieniu skargi kasacyjnej.
Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika strony skarżącej, radcę prawnego K. S., została opłacona w niepełnej wysokości, bowiem od przedmiotowej skargi kasacyjnej oraz od skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 383/09 uiszczono wpis sądowy w łącznej kwocie 100 zł, co wynika z pocztowego dowodu wpłaty (k. 22 akt sądowych). Mając na względzie, że skarga kasacyjna w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 383/09 została wniesiona również na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odrzucające skargę strony na decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości podatkowych, należy zauważyć, iż wpis od skargi kasacyjnej w każdej ze spraw powinien wynosić po 250 zł. Zatem opłacając w ten sposób obie skargi kasacyjne, strona powinna uiścić wpis w kwocie łącznej 500 zł.
Uiszczenie wpisu stałego od skargi kasacyjnej w niepełnej wysokości (100 zł od obu spraw) skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej albowiem stosownie do art. 221 cytowanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Powołany przepis jednoznacznie wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty we właściwej wysokości.
Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 221 w związku z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy.