Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 września 2020 r. Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r., którą odmówiono mu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r.
Pismem z dnia 20 grudnia 2020 r. skarżący oświadczył, że w związku z otrzymaną odpowiedzią na skargę udzieloną przez ZUS postanowił wycofać swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Strona skarżąca jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie w sprawie.