Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. J.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Jak wynika z treści urzędowego formularza PPF skarżący od 2006 r. przebywa w jednostkach penitencjarnych, a obecnie w Zakładzie Karnym w B-F. Tam pozostaje zatrudniony. Miesięczny dochód strony sprowadza się do kwoty 550 zł, przy czym ulega on potrąceniu na poczet zaległego świadczenia alimentacyjnego przyznanego małoletniej córce. Z tej przyczyny skarżący dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości 220-250 zł na miesiąc. Ponadto wnioskujący oświadczył, że nie zgromadził oszczędności, jak i nie korzysta z żadnego wsparcia materialnego. Opisując swój stan rodzinny wymienił konkubinę, córkę oraz pasierbicę.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek należało uwzględnić przyjmując wiarygodność oświadczeń strony, złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy.
Wyjaśnić należy na wstępie, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej, dla których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Na mocy przepisu art.245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz uprawnienie do ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie tego uprawnienia następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przywołane regulacje prawne i stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, że skarżący skutecznie wykazał istnienie wskazanych wyżej przesłanek. Nie budzi wątpliwości, że są nimi okoliczności życiowe, w których się znajduje. Na uwagę zasługuje przede wszystkim to, że zainteresowany przebywa od trzech lat w zakładzie karnym, gdzie wprawdzie aktualnie uzyskuje dochody, lecz przeznaczone są one na pokrycie zadłużenia alimentacyjnego. Taka sytuacja obiektywnie uniemożliwiała stronie również gromadzenie środków finansowych, które ewentualnie mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych jak i opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.