Uzasadnienie
Wnioskiem z 11 maja 2020 r. Skarżąca zwróciła się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres kwiecień – maj 2020 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dalej: "ustawa o COVID-19".
Decyzją z [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Skarżącej prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu ww. składek za kwiecień 2020 r. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 31zo ust. 1a ustawy o COVID-19, zgodnie z którym, płatnikowi składek przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należnych za okres kwiecień 2020 r., w wysokości 50% łącznej kwoty należności z tytułu składek wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za dany miesiąc, jeżeli był zgłoszony za ten okres jako płatnik składek:
przed dniem 1 lutego 2020 r. i na dzień 29 lutego 2020 r., w okresie od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia 29 lutego 2020 r. i na dzień 31 marca 2020 r., w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 marca 2020 r. i na dzień 30 kwietnia 2020 r.
- zgłosił do ubezpieczeń społecznych od 10 do 49 ubezpieczonych.
Organ wskazał, że jak wynika z analizy konta płatnika, wymagane składki zostały opłacone w pełnej wysokości w dniach 8 i 12 maja 2020 r., zatem Skarżącej nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za kwiecień 2020 r.
W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o uchylenie ww. decyzji i zaliczenie składek opłaconych 12 maja 2020 r. na poczet składek za przyszłe okresy.
W uzasadnieniu Strona podniosła, że wpłaty na poczet składek były dokonywane bez określenia okresu, którego dotyczą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 22 października 2020 r. organ wyjaśnił, że w związku ze zmianą przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o COVID-19 oraz ustawą z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 1423), które weszły w życie 20 września 2020 r., zwolnił Skarżącą z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. w kwocie 7.025,45 zł. Jednocześnie organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 4 listopada 2020 r. Skarżąca oświadczyła, że w związku z tym, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych ponownie rozpatrzył jej wniosek o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. i zwolnił ją z tego obowiązku, skarga na decyzję ZUS z dnia [...] r. stała się nieaktualna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Postępowanie należało umorzyć.
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019r. poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżąca Biblioteka jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie Skarżącej, że wobec ponownego rozpatrzenia jej wniosku i zwolnienia jej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z obowiązku opłacenia składki za kwiecień 2020 r. skarga niniejsza staje się bezprzedmiotowa, nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie.