Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 27 sierpnia 2018 r., I SA/Bd 402/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 27 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018r., nr [...] w przedmiocie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji

Skład

Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz

Uzasadnienie

Strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2018r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta M. B. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W skardze Spółdzielnia zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania aktu lub czynności są wskazane przez ustawodawcę okoliczności.

Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe jego uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09, tamże). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony powinna znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, tamże).

Skoro zatem postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonalności decyzji ostatecznej prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji ostatecznych, to strona nie może ograniczyć się w złożonym wniosku do samego żądania, lecz powinna precyzyjnie wskazać na poparte dowodami zagrożenia płynące z wykonania wydanej decyzji.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że Skarżąca poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] nie przedstawiła w skardze żadnego uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Spółdzielnia nie podała, jakimi środkami finansowymi dysponuje i jakie mają one odniesienie do wskazanej w decyzji kwoty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Strona nie podała, jakie są przychody Spółdzielni i koszty jej działalności (wysokość) oraz jaki będzie miało na nie wpływ wykonanie przedmiotowej decyzji. Skarżąca nie wskazała również, jaki jest jej stan majątkowy (oszczędności, stan kont bankowych, nieruchomości). Zauważyć również należy, że na poparcie wniosku Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji, powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004r., sygn. akt GZ 120/04, tamże).

Powyższe obligowało Sąd do uznania, że Skarżąca nie wykazała, iż w stosunku do niej wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.