Uzasadnienie
W dniu 01 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił trudną sytuacją finansową. Wskazał, że nie posiada majątku, z którego mógłby ponieść koszty sądowe - wszystkie konta bankowe dotyczące byłej działalności gospodarczej zostały zablokowane, majątek został zajęty przez komornika sądowego. W rubryce dotyczącej dochodów wnioskodawca wskazał dochód z emerytury w wysokości 1.389,58 zł miesięcznie, pomniejszany o kwotę 415,82 zł przez Izbę Celną w T. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Wskazał, że niniejsza sprawa jest kolejną sprawą dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)
Na podstawie art. 245 omawianej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż uzyskuje on co prawda dochód w postaci świadczenia emerytalnego, jednakże jest z niego potrącana kwota na rzecz organu celnego, a więc skarżący albo nie miałby z czego pokryć, nawet niskich kosztów postępowania, albo nie miałby wystarczających środków na swe utrzymanie. Na treść podjętego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wpływ miało również zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych w innych sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na postawie art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji orzeczenia.