Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2023 r. Sąd wezwał S. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też jako: Skarżąca, Strona) do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Wezwanie zostało doręczone na adres podany w skardze w dniu 22 lutego 2023 r. (k. 23 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu upływał z dniem 1 marca 2023 r. Z akt sprawy wynika, że ww. braki oraz wpis, nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej " p.p.s.a", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.
Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06).
Niedochowanie powyższego wymogu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W myśl podanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres do doręczeń podany w skardze i skutecznie doręczona w dniu 22 lutego 2023 r. (k. 23 akt sądowych), a zatem zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 1 marca 2023 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.