Uzasadnienie
Wraz z pismem z dnia 21 czerwca 2018r. nazwanym "Odpowiedź na skargę", Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismo M. B. z dnia [...] zatytułowane "Odwołanie od decyzji z dnia 5 kwietnia", traktując je jako skargę na decyzję z dnia [...] Nr [...] i wnosząc o jej odrzucenie.
Wobec treści pisma kierowanego do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w którego końcowej części M. B. stwierdził m.in.: "Chcę o jakieś porozumienie z państwem i proszę o wiadomość", tut. Sąd zarządzeniami z dnia 6 sierpnia 2018r.
i 13 września 2018r. wezwał M. B. do opowiedzenia się, co do charakteru tego pisma, tj. czy stanowi ono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, czy skargę złożoną do tut. Sądu na decyzję z dnia [...]. W wezwaniu z dnia 13 września 2018r. Sąd zawarł rygor, że w przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, tut. Sąd uzna, iż pismo stanowi skargę.
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 13 września 2018r. (data wpływu do tut. Sądu - 1 października 2018r.) M. B. wyjaśnił, że: "wnioskuję o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ ZUS. Nie wnioskuję o skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Chcę by moja sprawa była rozpatrzona ugodowo (...)."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy, w niniejszym przypadku Zakład Ubezpieczeń Społecznych błędnie przyjął, że wniesione przez M. B. pismo z dnia 5 maja 2018r. stanowi skargę na decyzję z dnia [...] i w konsekwencji tego błędnego przyjęcia niezasadnie przesłał je do tut. Sądu.
Powyższe spowodowało wszczęcie postępowania przed sądem, zarejestrowanie pisma jako skargi. Po czym wezwano M. B. do opowiedzenia się co do charakteru pisma. Ponieważ M. B. jednoznacznie wyjaśnił, że ww. pismo nie jest skargą, należy przyjąć, iż wystąpiło zdarzenie uniemożliwiające dalsze prowadzenie postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.