Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 lipca 2026 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
W wykonaniu zarządzenia referendarza z dnia 31 sierpnia 2026 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi przez: 1) nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, niebędącym podpisem własnoręcznym, 2) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wezwano także stronę do wskazania sposobu, w jaki Sąd ma kierować do niej korespondencję – czy za pośrednictwem poczty na adres wskazany w skardze, czy też na adres elektroniczny. Wyjaśniono, że jeśli korespondencja ma być kierowana na adres elektroniczny, to niezbędne jest wskazanie dokładnego adresu ePUAP (łącznie z nazwą skrzynki odbiorczej). W przypadku braku odpowiedzi Sąd będzie kierował korespondencję za pośrednictwem poczty na adres wskazany w skardze (k. 46 akt sądowych). Odpis zarządzenia Skarżąca odebrała w dniu 4 września 2026 r.
Pismem z dnia 10 września 2026 r. Skarżąca na skrzynkę ePUAP tut. Sądu wysłała elektronicznie podpisane pismo, w którym powtórzyła, że składa "skargę, zażalenie na decyzję ZUS z dnia 9 lipca 2026 r.". Dodała, że nie zgadza się z tą decyzją i prosi sąd o jej rozpatrzenie i przyjrzenie się sprawie. Wskazała, by korespondencję kierować na wskazany przez nią adres domowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec braku w treści skargi jakichkolwiek merytorycznych argumentów przeciwko zaskarżonej decyzji, Skarżąca zarządzeniem referendarza z dnia 31 sierpnia 2026 r. została wezwana do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Została pouczona o tym, że nieuzupełnienie braku formalnego w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W udzielonej odpowiedzi, podobnie jak w skardze, Skarżąca wskazała, że "nie zgadza się z decyzją" (k. 51 akt sądowych). Zdaniem Sądu tego lakonicznego i zarazem ogólnikowego stwierdzenia nie można uznać za wymagane prawem określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, dlatego skarga podlega odrzuceniu.
W myśl z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, pośród których w art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymieniono osnowę wniosku lub oświadczenia, a zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Osnowa pisma to jego merytoryczna treść (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I FZ 278/10).
Z kolei przez pojęcie "określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego" należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny, która według jej oceny uzasadnia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2022 r., I OSK 880/21).
Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – co do zasady – nie przewidują konieczności wskazania w skardze podstaw zaskarżenia, tj. wymienienia konkretnego przepisu czy przepisów prawa, które zdaniem skarżącego zostały naruszone. Zatem określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego może nastąpić w sposób opisowy i bardzo ogólny, wystarczy, że strona skarżąca wskaże, na czym jej zdaniem polega naruszenie, nie musi w tym celu przedstawić szczegółowego wywodu prawnego. W ocenie Sądu Skarżąca, udzielając odpowiedzi na wezwanie, nie uczyniła zadość nawet tak liberalnie rozumianym wymogom. Stwierdzenie, że "nie zgadza się" z zaskarżonym rozstrzygnięciem w istocie rzeczy nie wskazuje na żadną przyczynę, dla której zaskarżona decyzja miałaby być niezgodna z prawem.
Sąd co prawda nie jest związany granicami skargi, jednak postępowanie sądowoadministracyjne jest wszczynane z inicjatywy strony skarżącej i strona skarżąca powinna wskazać powód, dla którego – jej zdaniem – zaskarżone rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawem.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.