Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął wniosek K.M.o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżąca do formularza załączyła: orzeczenie o stwierdzeniu całkowitej niezdolności do pracy, informację medyczną z dnia 15 stycznia 2008 r., zawiadomienie Sądu Rejonowego w T., wyciąg z banku oraz kopie rachunków dotyczących płatności związanych z utrzymaniem mieszkania i zakupem leków.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.).Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przypomnieć należy, że intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Udzielenie stronie pomocy prawnej w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków umożliwiających udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Stosownie do art.245 § 1 p.p.s.a. pomoc prawna może być przyznana w zakresie całkowitym lub częściowym. Uprawnienie, o które ubiega się wnioskująca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika bez ponoszenia kosztów jego wynagrodzenia i następuje w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art.244 § 1 w związku z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przyznanie bądź odmowa przyznania prawa pomocy winny zawsze wynikać ze wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż za pozytywną oceną jej wniosku przemawia treść złożonych oświadczeń oraz przedstawione dokumenty. Z nich wynika, że zainteresowana jest osobą samotną, niezdolną do pracy i utrzymuje się z renty w kwocie 616 zł netto. Skarżąca zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność spółdzielni mieszkaniowej. Majątek zainteresowanej stanowi udział w lokalu mieszkalnym. Saldo na należącym do niej rachunku bankowym w dacie sporządzenia skargi było ujemne. Tak więc, na podstawie zestawienia wysokości środków pieniężnych, którymi strona dysponuje (616 zł), z niebudzącymi wątpliwości wydatkami związanymi z koniecznym utrzymaniem, jak i zakresem obowiązku uczestniczenia w kosztach stwierdzić należy, że K.M. nie dysponuje środkami pozwalającymi na prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Reasumując, oczekiwania wnioskującej nie kłócą się z ratio legis instytucji prawa pomocy, bowiem powyżej wskazany, miesięczny dochód w niewygórowanej wysokości uniemożliwia bez wątpienia opłacenie zarówno wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz minimalnej stawki za prowadzenie sprawy przez pełnomocnika z wyboru.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.