Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 13 maja 2013 r., I SA/Bd 474/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia [...]. o odrzuceniu skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia:

Skład

Sędzia WSA Leszek Kleczkowski

Sentencja

odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, z powodu nie uiszczenia przez stronę wpisu sądowego. W uzasadnieniu Sąd odniósł się również do kwestii złożonego przez stronę w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście Sąd stwierdził, że ponowne wniesienie o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu przewidzianego w ustawie.

Na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, żądając zmiany zaskarżonego postanowienia i przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzasadniając zażalenie, strona podniosła, że zaskarżonym postanowieniem Sąd oddalił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stwierdziła, że Sąd nie kwestionował jej oświadczenia majątkowego zawartego w złożonym formularzu PPF. Przywołała ponadto regulacje ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), dotyczące prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

W przedmiotowej sprawie, niezależnie od zarzutów podniesionych w zażaleniu, zasadnicze znaczenie ma kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. Wynika to z faktu, iż w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób zasadniczo odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie.

Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2). Przykładem postanowienia kończącego postępowanie jest postanowienie odrzucające skargę z powodu nieuiszczenia od niej wpisu (por. komentarz do art. 173 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).

Bez wątpienia zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 11 marca 2013r. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna na podstawie cyt. art. 173 § 1 p.p.s.a.

Stosownie do art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Zgodnie z § 2 wskazanego artykułu, wymogi przymusu adwokackiego nie mają zastosowania, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r., sygn. akt FSK 3/04 stwierdził, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie.

Wskazać należy, że Sąd przesyłając odpis postanowienia z dnia 11 marca 2013r. odrzucającego skargę, pouczył stronę w piśmie z dnia 13 marca 2013r. o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, terminie, jak również o wymogach skargi kasacyjnej wynikających z art. 175 § 1 i 3 wskazanej ustawy (pkt 1 i 2 Pouczenia). Mimo tego strona skarżąca wniosła zażalenie, w sytuacji gdy na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługiwała skarga kasacyjna. Takie postępowanie skarżącej wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Odnosząc się do żądania strony zawartego w petitum zażalenia oraz przedstawionej w jego uzasadnieniu argumentacji, dotyczących de facto zasadności odmowy przyznania stronie prawa pomocy podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzygało tej kwestii. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd odniósł się jedynie do kwestii wpływu złożonego przez stronę w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnił przy tym, że wniosek został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 985/12 oddalające zażalenie strony) oraz wskazał na negatywne skutki tej okoliczności dla oceny jej wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 178 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.