Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B. G. sp. z o. o. w G., działając przez pełnomocnika, adwokata J. Cz., wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] w przedmiocie odmowy udzielenia indywidualnej pomocy na restrukturyzację przedsiębiorstwa. Jednocześnie strona uiściła wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na uiszczenie przez stronę wpisu stałego w niepełnej wysokości.
Przedmiotem wniesionej przez stronę skargi jest decyzja odmawiająca udzielenia indywidualnej pomocy na restrukturyzację przedsiębiorstwa na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na restrukturyzację (Dz. U. Nr 179, poz. 1266).
Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wnosi się wpis stały w wysokości 500 zł. Do zakresu zobowiązań podatkowych należy zaliczyć sprawy dotyczące ulg płatniczych (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty), uchylenia decyzji organu podatkowego pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, straty podatkowej oraz restrukturyzacji należności podatkowych, co ma miejsce w niniejszej sprawie.
Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty przewidziany jest wyjątek w art. 221 wskazanej ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W pierwotnym tekście wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 07 marca 2006 r. § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia uznany został za niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 332) i z tym dniem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi utracił moc obowiązującą.
Art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania.
Mając na uwadze, że niniejsza skarga została nienależycie opłacona przez stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalistę - adwokata, Sąd na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji, rozstrzygając jednocześnie o kosztach sądowych na podstawie art. 232 § 1 lit. a powołanej ustawy.