Uzasadnienie
I SA/Bd 494/10
Pismem z dnia [...] 2010r. P. W. wystąpił do Prezydenta Miasta B. o zwrot nadpłaty za wydanie 12 kart pojazdów w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04, w którym Trybunał orzekł o niekonstytucyjności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310), na podstawie którego pobierana była opłata za wydanie karty pojazdu w wysokości 500 zł i stwierdził, że opłata ta nie powinna przekraczać kwoty 75 zł pokrywającej koszty druku i dystrybucji tej karty.
W odpowiedzi na złożony wniosek, Prezydent B. pismem z dnia [...] 2010r. odmówił zwrotu pobranych opłat za wydanie 8 kart pojazdów. Organ wskazał, że opłata w wysokości 500 zł była pobrana na podstawie i w granicach powszechnie obowiązującego prawa.
Pismem z dnia [...] 2010r. strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie uprawnienia do otrzymania zwrotu nadpłaty za wydanie 12 kart pojazdów w wysokości [...] zł.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] 2010r. Prezydent B. stwierdził brak podstaw do zwrotu opłat za wydanie 8 kart pojazdów.
Na czynność Prezydenta B. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W uzasadnieniu strona ponownie powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04 i wniósł o zwrot nadpłaty za wydanie 12 kart pojazdów.
W odpowiedzi na skargę Prezydent B. wniósł o uwzględnienie skargi na czynność materialno-prawną polegającą na odmowie zwrotu części opłat za wydanie 8 kart pojazdów. Jednocześnie organ wniósł o oddalenie skargi na czynność materialno-prawna polegającą na odmowie zwrotu opłat za wydanie 4 kart pojazdów.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że dla skarżącego w okresie od 30 kwietnia 2004r. do 15 kwietnia 2006r. wydano 12 decyzji rejestracyjnych przy czym w przypadku 8 decyzji pobrano opłaty za wydanie kart pojazdów. W pozostałych 4 przypadkach rejestracji nie wydawano kart pojazdów albowiem były to rejestracje pojazdów zakupionych w kraju.
Reasumując organ uznał skargę w części odnoszącej się do pobrania zawyżonej opłaty za wydanie 8 kart pojazdu, w pozostałej części organ uznał skargę za niezasadną.
W piśmie dnia [...] 2010r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż z uwagi na uwzględnienie przez Prezydenta Miasta B. skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofa w całości skargę w przedmiocie odmowy zwrotu części opłat za wydanie kart 12 pojazdów.
W uzasadnieniu wskazano, iż pisma Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2010r. oraz [...] 2010r. zostały sporządzone w odpowiedzi na wniosek strony skarżącej, przy czym skoro wniosek dotyczył 12 pojazdów a Prezydent w odpowiedzi wskazywał 8 kart pojazdów to w ocenie strony skarżącej, intencją Prezydenta była odmowa zwrotu nadpłaconych opłat, co do wszystkich wskazanych w kart pojazdów. W związku z powyższym skarga dotyczyła 12 kart pojazdów. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, iż organ wbrew zasadom wynikającym z art. 7, 8 i 9 k.p.a w żaden sposób nie odniósł się do 4 kart pojazdów. W świetle powyższego twierdzenie zawarte w odpowiedzi na skargę o bezzasadnym nie uwzględnieniu odpowiedzi organu w części dotyczącej 4 pojazdów jest nieuprawnione. Gdyby organ zawarł w wyżej wymienionych pismach z dnia [...] i [...] 2010r. taką informację, jaką zawarł w odpowiedzi na skargę, to strona skarżąca ograniczyłaby skargę do dochodzenia stwierdzenia nadpłaty za wydanie 8 kart pojazdów.
Końcowo pełnomocnik skarżącego w niniejszym piśmie oświadczył, "biorąc jednak pod uwagę całokształt okoliczności, w szczególności fakt uwzględnienia przez Prezydenta Miasta B. skargi co do nadpłaty za wydanie 8 kart pojazdów, mając na uwadze że w pozostałych 4 przypadkach nie doszło do nadpłaty, w imieniu strony skarżącej cofam w całości skargę z dnia 4 maja 2010 roku i jednocześnie wnoszę na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. o zasądzenie od Prezydenta Miasta B. na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwana p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy podkreślić, że do wszczęcia postępowania na skutek wniesienia skargi dochodzi z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z tą chwilą organ administracyjny staje się stroną tego postępowania i ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przesłania do sądu skargi i akt sprawy. Ponadto z dniem doręczenia skargi organ ma uprawnienie do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. Instytucja ta stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną przez prawo możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, gdy wniesiono skargę do sądu. Samoistną podstawę prawną do przeprowadzenia autokontroli przez organ administracji jest wskazany powyżej art. 54 § 3 p.p.s.a. Jedyny warunek, jaki musi być spełniony, to uwzględnienie skargi w całości.
Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego zawartym w piśmie z dnia [...] 2010r. w niniejszej sprawie organ nie uwzględnił skargi w całości tylko w części, a mianowicie w zakresie stwierdzenia nadpłaty za wydanie 8 kart pojazdów.
Tym samym Sąd w niniejszej sprawie nie mógł umorzyć postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Należy jednak wskazać, iż z pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] 2010r. jednoznacznie wynika, że cofa skargę w całości a więc zarówno, co do odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie 8 kart pojazdów w stosunku do których organ uznał skargę oraz odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie 4 kart pojazdów w stosunku do których organ uznał skargę za bezzasadną.
Cofnięcie skargi jest prawem strony i co do zasady wiąże Sąd, który uznaje tę czynność za niedopuszczalną, jedynie wówczas, gdy stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności - art. 60 p.p.s.a.
W ocenie Sądu cofnięcie niniejszej skargi było dopuszczalne i skuteczne.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego należy wskazać, iż zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. Zatem wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony, gdyż jak już zostało to wskazane powyżej nie została spełniona przesłanka z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.,
Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od cofniętego pisma.